ارزیابی ریسک در محیط کار با استفاده از آنالیز ایمنی شغل، روش گروه اسمی و تاپسیس فازی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
زمینه و هدف: مهمترین فعالیت در فرآیند مدیریت ریسک و ارزیابی ریسک، انجام ارزشیابی ریسک است. عدم وجود یک روش مناسب برای انجام این فعالیت باعث شده که سازمان ها به استفاده از روش های ساده روی آورند و این روش ها قادر به ارائه رتبه بندی دقیق از خطرات نیستند. این مقاله به توسعه یک روش تحقیق جدید جهت ارزشیابی ریسک با هدف فایق آمدن بر محدودیت های موجود در روشهای ساده پایه ریزی شده است. روش بررسی: ﺑﺮای شناسایی خطرات در این تحقیق از روش jsa استفاده شد. معیارهای ارزیابی ریسک با استفاده از روش گروه اسمی مشخص گردید و رتبه بندی خطرات با تاپسیس فازی تعیین شد. در نهایت رتبه خطرات بدست آمده از دو روش ویلیام فاین و روش پیشنهادی، با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفت. یافتهها: بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق مشخص گردید که در روش ویلیام فاین، خطرات گاز و تجهیزات در ارتفاع به طور مشترک رتبه 1، تردد رتبه 2، استرس روانی رتبه 3، حریق رتبه 4، انفجار و الکتریسیته به طور مشترک رتبه 5 و ارتفاع رتبه 6 را کسب نمودند. در صورتیکه در روش پیشنهادی استرس روانی رتبه 1، حریق رتبه 2، تردد رتبه 3، الکتریسیته رتبه 4، تجهیزات در ارتفاع رتبه 5، گاز رتبه 6، انفجار رتبه 7 و ارتفاع رتبه 8 را کسب نمودند. نتیجهگیری: چون روش پیشنهادی با لحاظ نمودن نظر تیم ارزیابی ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﺪرت ﺗﺸﺨﻴﺺ خطرات شد و از طرفی با در نظر گرفتن شرایط واقعی منجر به تعیین صحیح معیارهای ارزیابی ریسک گردید؛ ﻟﺬا ﻛﺎرﺑﺮد آن ﺑﺮای ﺗﻌﻴﻦ رتبهبندی ریسک ها ﺗﻮﺻﻴﻪ می گردد.