برآورد بقای نسبی بیماران مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی طی سال های ۷۴-۱۳۶۹
Abstract
مقدمه: نسبت بقای نسبی بهعنوان برآوردی از بقای خالص معیار مناسبتری در مقایسه با بقای مشاهده شده و بقای علت ویژه برای تحلیل بقای بیماران سرطانی بر پایه اطلاعات مراکز ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت میباشد. این پژوهش با هدف برآورد و بررسی وضعیت بقای خالص بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شده است. مواد و روشها: برای محاسبه نسبت بقای نسبی در این کوهورت تاریخی، بقای مورد انتظار بر اساس اطلاعات سالانه مرگ در کشور فنلاند، بهعنوان جمعیت استاندارد، برآورد شده است و تعداد 662 بیمار زن با تشخیص سرطان پستان، بر اساس گزارشهای پاتولوژی، که در دوره تقویمی 74-1369 به انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی مراجعه و تا پایان سال 1379 پیگیری شدهاند مورد تحلیل قرار گرفتهاند. در این پژوهش برای محاسبه نسبت بقای نسبی از روش دوم ادیرر استفاده شده است. دادههای پژوهش با برنامهنویسی تحت نرمافزار sas مورد تجزی ه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصله نشان میدهد نسبت بقای نسبی سه ساله برای گروههای سنی 44- 15، 59- 45 و 74- 60 بهترتیب برابر 85%، 90% و 80% و برای گروه سنی بالاتر از 75 سال برابر 67% بسیار متفاوت از دیگر گروههاست. برآورد نسبت بقای نسبی برای گروه سنی 59- 45 برای دو سال متوالی تقریباً برابر با یک بهدست آمد. برای برخی فواصل پیگیری برآورد بقای نسبی بیش از یک بهدست آمد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج، احتمال بقا با افزایش گروههای سنی کاهش مییابد. این کاهش برای گروه سنی بالاتر از 75 سال قابل ملاحظه است. همچنین در گروههای سنی با افزایش سالهای پیگیری احتمال بقا ابتدا کاهش و سپس اندکی افزایش مییابد. برای گروه سنی 45 تا 59 نقطه درمان آماری قابل پذیرش است و بقای نسبی در برخی فواصل برای گروه سنی 45 تا 59 و 60 تا 74 بیانگر کیفیت پیگیری نامناسب میباشد