برون داد پژوهشی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بر اساس شاخص هرش (h index) و پارامتر m تا پایان سال ۲۰۱۲
Abstract
مقدمه: یکی از مهم ترین روش های ارزیابی همزمان کمی و کیفی برون داد پژوهشی پژوهشگران، مرکز های پژوهشی و واحدهای دانشگاهی، به کارگیری شاخص هرش(شاخص h) و پارامتر m است. این شاخص ها برای تعیین بهره وری، تاثیر و رتبه بندی گروهی از پژوهشگران مانند گروه های آموزشی، دانشکده، دانشگاه یا کشور کاربرد دارد. هدف: تعیین برون داد پژوهشی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بر اساس شاخص هرش و پارامتر m مواد و روش ها: این پژوهش از نوع پیمایشی و توصیفی و جامعه ی پژوهش بر اساس آخرین آمار سال 1391 خورشیدی(2012 میلادی) تمام اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان(355 نفر) بودند. داده های اصلی پژوهش شامل شاخص هرش و سن پژوهشی افراد به صورت سرشماری برای همه افراد از پایگاه استنادی اسکوپوس بازیابی و پارامتر m برای هر فرد محاسبه شد. نرم افزار spss (نسخه 17) برای تجزیه و تحلیل داده ها بکار رفت. نتایج: میانگین کلی شاخص هرش و پارامتر m به ترتیب 59/0 و 09/0 بود. از دانشکده ها، دانشکده بهداشت بیشترین میانگین شاخص هرش 91/0 و بیشترین میانگین پارامتر m، 15/0 را نشان داد. میانگین شاخص هرش برای مرتبه های استاد، دانشیار، استادیار و مربی به ترتیب 71/3، 52/1، 51/0و 04/0 و برای پارامتر m به ترتیب 42/0، 24/0، 09/0 و 01/0 بدست آمد. در دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی با شاخص هرش 50/2، بیشترین میانگین را داشت. بیشترین شاخص هرش به طور مطلق 10 بود که به عضو هیات علمی گروه داخلی دانشکده پزشکی و بیشترین پارامتر m به طور مطلق 00/1 محاسبه شد که به عضو هیات علمی گروه اورولوژی دانشکده پزشکی تعلق داشت. بر اساس شاخص هرش در بین دانشکده ها، مرتبه اعضای هیات علمی و در گروه های آموزشی دانشکده پزشکی اختلاف معنی دار آماری وجود داشت(05/0p ). نتیجه گیری: میانگین برون داد پژوهشی اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بر اساس شاخص هرش و پارامتر m در مقایسه با پژوهش های فرامرزی و حتی بومی در دسترس، خواه از نظر کمی یا کیفی(استنادها) در مرتبه پایین قرار می گیرد که پیشنهادهایی برای رشد این شاخص ها ارایه شده است.