تبیین رابطۀ بین سرمایۀ فکری و بهره وری نیروی انسانی با تأکید بر یادگیری سازمانی
Abstract
بی تردید قابلیت و شایستگی های ویژة کارکنان، به تحقق اهداف سازمان کمک می کند. از این رو، سازمان ها باید با استفاده از سرمایة فکری، قابلیت یادگیری سازمانی شان را افزایش دهند تا امکان بهبود بهره وری را فراهم کنند. هدف این پژوهش تبیین تأثیر سرمایة فکری بر بهره وری نیروی انسانی با میانجیگری یادگیری سازمانی است. مطالعات قبلی به ندرت ارتباط بین سرمایة فکری و بهرهوری نیروی انسانی را بررسی کردهاند. علاوه براین، اکثر مطالعات تأثیر میانجی یادگیری سازمانی بر بهرهوری نیروی انسانی در بررسی تأثیر سرمایة فکری را نادیده گرفتهاند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- همبستگی اجرا شده و از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر قلمرو موضوعی در حیطة منابع انسانی است. همچنین، این پژوهش از پرسشنامه برای بررسی رابطة حاکم بر سرمایة فکری، یادگیری سازمانی و بهرهوری نیروی انسانی استفاده کرده است. نتایج مبتنی بر دادههای تجربی جمع آوری شده از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. یافتههای پژوهش بیانگر این است که سرمایة فکری تأثیر مثبت معنی داری بر بهرهوری نیروی انسانی دارد. همچنین، نتایج بیان می کند اگر یادگیری سازمانی به عنوان متغیر میانجی درنظر گرفته شود، میتواند در رابطة بین سرمایة فکری و بهره وری نیروی انسانی تأثیر معناداری داشته باشد.