عقلانیت اشراقی در اندیشه فلسفی ابن سینا
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
ابن سینا به عنوان یکی از شارحان و معلمان بزرگ فلسفه ارسطویی بیش از هر چیز فیلسوفی عقل گراست که به استدلال و فلسفه استدلالی- بحثی اهمیت زیادی می دهد؛ اما در بعضی آثار او رگههایی از تمایل وی به اشراق یافت شده که جهت گیری او به سمت راه اشراق و شهود را نشان می دهد. از میان مهم ترین آثار ایشان با رنگ و بوی اشراقی میتوان به رسائل رمزی شیخ، همچون حی بن یقظان، رسالة الطیر، رساله سلامان و ابسال، قصیده عینیه و رسالة فی العشق اشاره کرد، که البته از همه اینها مهم تر سه نمط آخر اشارات در بهجت و سعادت، مقامات العارفین و اسرار الآیات است. ابن سینا خود صریحاً به گرایش اشراقیاش اشاره کرده و در مقدمه منطق المشرقیین که باقیمانده از حکمت مشرقی ایشان است از گرایشی دیگر و جدا شدن از شریکان مشایی سخن می گوید.