بررسی تجربی بهینه سازی روش استخراج عصاره ریشه والرین با حلال به منظور دستیابی به عصاره استاندارد دارویی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
گیاه سنبل الطیب (والرین)، دارای بیش از 150 ماده شیمیایی است که بسیاری از آنها از نظر فیزیولوژیکی فعال می باشند. در این پژوهش، والرینیک اسید به عنوان ماده شاخص گونه والرین آفیسینالیس درنظر گرفته شده است.میزان درصد آن در عصاره خشک استخراج شده و همچنین درصد وزن عصاره خشک شده، به عنوان دو شاخص مقایسه برای تعیین شرایط بهینه استخراج با حلال درنظر گرفته شد. در آزمایشهای انجام شده با ثابت نگهداشتن سه متغیر و ایجاد تغییرات در متغیر مورد بررسی، شرایط بهینه استخراج برای متغیرهای اندازه ذره گیاه، نوع حلال، دما و زمان استخراج تعیین شد. استخراج از پودر گیاه دارای اندازه ذره مش 60، با حلال اتانول 70% حجمی، در دمای جوش و به مدت چهار ساعت به عنوان روش بهینه انتخاب شد. با این روش، میزان درصد والرینیک اسید در عصاره خشک استخراج شده به مقدار 3/0 درصد وزنی (مقدار مطلوب در دارونامه یا فارماکوپه) به دست آمد.