مسئله معنای ضمنی در ترجمه ادبی مورد مطالعه : بوف کور صادق هدایت
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
در بارهی بوف کور صادق هدایت تا کنون نوشتههای گوناگون پدید آمده است. در برخی از این نوشتهها در بارهی زمان رخدادهای این رمان نظراتی ارائه شده و از ناهماهنگی تاریخی در این اثر سخن رفته و گاهی انتقاد شده است. هدایت در پاسخ به یکی از همین انتقادها تاکید کرده که این اثر یک رمان تار
بوف کور که در سال در روزنامه ایران منتشر شد و در سال توسط رژه لسکو به زبان فرانسه ترجمه گردید یکی از شاهکار های ادبی صادق هدایت محسوب می شود. با انتشار این رمان، صادق هدایت به عنوان بنیانگذار رمان نو در ایران شناخته شد. اما این اثر یک ضد رمان است، بدان معنا که نویسنده برای خلق آن
ادبیات هر ملت، در هر دوره، به مقتضای مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و دینی شکل میگیرد. اما چگونگی انعکاس وقایع بستگی به دیدگاه نویسنده و جایگاه اجتماعی، ومحیط زندگی او دارد. قبل از مشروطه زنان خلق شده در اکثر آثار ادبی به شدت منفعل، محدود، مقلد و سطحینگر است. در عصر مشروطه نیز
بخشی از فضای مناقشهبرانگیز و تأویلپذیر بوف کور را میتوان در تصاویری بازجست که به فرهنگ شفاهی تهران سدهی سیزدهم اشاره دارد. به مردمانی قصهپرداز که اینک خود بخشی از قصهها شدهاند. حکایات بازمانده از این مردمان به اندازهای به شخصیتها و حوادث بوف کور نزدیک است که این گمان را ایجاد میک
یکی از خصوصیات بوف کور صادق هدایت که قابلیت تحلیل آن را از جنبهای غیر از گفتمان نوشتاری فراهم میآورد، استفادۀ نویسنده از تصاویر در لایههای مختلف داستان است. تصاویری که با ویژگیهای خاص خود در خدمت گسترش داستان هستند و بر ابهام آن میافزایند. واکاوی این تصاویر برای دستیابی به معنای
«تقابلهای دوگانه» یکی از مهم ترین کارکرد ذهن جمعی بشر است، و اساسیترین مفهوم ساختارگرایی را تشکیل می دهد. نخستین بار نیکلای تروبتسکوی، واجشناس(01890-1938 م.) از اصطلاح «تقابل های دو گانه» نام برد. از آنجایی که اساس ساختارگرایی بر تقابلهای دوگانه است، در پَساساختارگرایی نیزنش