طراحی شهری در عرصه های عمومی بافت فرسوده با استفاده از رویکرد طراحی برنامه محور نمونه موردی محله خانی آباد تهران
Abstract
No abstract recorded for this item.
No abstract recorded for this item.
در پی گسترش توسعه های به بیرون شهر، بافت های روستایی که به ناچار وارد محدوده های شهری شده اند نیز به دلیل عدم توانایی در انطباق با سرعت رشد شهر از این چرخه بازمانده و دچار فرسودگی می شوند. از سویی، وسعت روزافزون بافت های فرسوده در تهران، موضوع نوسازی آن ها را به یکی از مباحث با ا
طراحی شهری فرآیندی است که به شکل دهی فیزیکی بافت های مختلف شهری منجر می شود. و با ساختارگرایی به ایجاد فضاهای شهری متعدد می پردازد.. فرآیند طراحی در محدوده تاریخی شهیدگاه اماکن تجاری، فضاها و چشم اندازها را در برمی گیرد و نهایتا جریانی را به راه می اندازد که به عمران و آبادی شهری
خلاقیت هرجامعه ای متضمن سلامتی، رشد و توسعه آن جامعه است. هر انسانی به طور بالقوه خلاق است. مسئله، شناسایی راه حل هایی است که با کمترین هزینه، بتواند خلاقیت را در بیشترین مخاطب بیدار سازد. نمی توان به مردم دیکته کرد که خلاق باشند، بلکه باید با تولید فضای خلاقانه، به گونه ای غیرمس
مشارکت مردمی به عنوان یکی از پیش شرط های لازم برای پایداری بافت های شهری از جمله بافت های کهن می باشد که دارای عناصری چون طبقه ی اجتماعی، آگاهی اجتماعی، احساس تعلق، اعتماد اجتماعی و... است. با توجه به این که میزان هر یک از مؤلفه ها در جوامع مختلف متفاوت است؛ پژوهش حاضر به بررسی ت
مقدمه و هدف پژوهش: بافت کهنه، فرسوده و نابسامان شهری که بیشتر در هسته مرکزی یا لایههای میانی شهرها واقعند، نیازمند دخالت و ساماندهی هستند که جهت احیاء برنامه استراتژی توسعه شهری (CDS) یکی از ضروریهای مهم در امر برنامه ریزی محسوب میشود. هدف پژوهش تدوین استراتژی توسعه شهری (C
رویکرد نوشهرگرایی بر ارزش های سنتی شهرها تکیه دارد. اصول آن بر بازگشت به ساختار سنتی محلات تأکید می کند و به نظر می رسد قادر است با توجه به ظرفیت های نوین اجتماعی، راهکارهای موثری را در را راستای احیای بافت های کهن و رو به افول شهری ارائه دهد. در این راستا پژوهش حاضر تلاش دارد با
زمینه و هدف: آسیب پذیری بافت های فرسوده شهری در برابر حوادث طبیعی و غیرطبیعی و کمبود شدید فضاهای باز عمومی در این مناطق جهت تجمع و پناه گرفتن مردم در مواقع بحران، وضعیت این بافت ها را در حین وقوع حوادثی همچون زلزله، سیل و آتش سوزی، بحرانی تر می سازد؛ از طرف دیگر کمبود فضاهای مناس
بافت کهنه، فرسوده و نابسامان شهری که بیشتر در هسته مرکزی یا لایههای میانی شهرها واقعند، نیازمند دخالت و ساماندهی هستند که در این راستا ساماندهی و احیاء بافت فرسوده شهری با رویکرد استراتژی توسعه شهری (CDS) یکی از ضروریات مهم در امر برنامه ریزی محسوب میشود. هدف پژوهش ارائه استرات
زمینه و هدف: آسیب پذیری بافت های فرسوده شهریدر برابر حوادث طبیعی و غیرطبیعی و کمبود شدید فضاهای باز عمومی در این مناطقجهت تجمع و پناه گرفتن مردم در مواقع بحران، وضعیت این بافت ها را در حین وقوع حوادثی همچون زلزله، سیل و آتش سوزی، بحرانیتر میسازد؛ از طرف دیگر کمبود فضاهای مناس
امروزه در مسائل شهری همچون نوسازی بافتهای فرسوده ضرورت بهره برداری از تجارب گذشته با استفاده از مدلها، به ویژه مدلی مفهومی که از نظریه ای بومی استفاده کرده و با شرایط زمینهای کشور ما سازگاری داشته باشد، ضروریست؛ لذا این پژوهش چارچوب خود را بر مبنای فرایندی نوین در این زمینه قرار