حل عددی جریان مغشوش عبوری از ایرفویل دو المانی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مطالعه عددی جریان تراکم ناپذیر، دو بعدی و مغشوش حول پیکربندی ایرفویل و یک ایرفویل کوچکتر که در انتهای ایرفویل اصلی قرار می گیرد و فلپ نام دارد، با استفاده از روش شبکه بندی بر هم نهادن شبکه ها شبیه سازی می شود. پروفیل هر دو المان naca0012 است که با استفاده از شبکه منطبق بر بدنه از نوع c مورد تحلیل قرار می گیرند. روش حل برای گسسته سازی میدان جریان، بر مبنای روش حجم محدود بوده و برای مدل کردن اغتشاشات از مدل غیرخطی کرافت- لاندر- سوگا استفاده می شود. در بخش اول، با تحلیل جریان حول یک ایرفویل و در ادامه مجموعه ایرفویل و فلپ، صحت کد برای شبکه های حل، مدل های اغتشاش و روش برهم نهادن شبکه ها مورد بررسی قرار می گیرد. در ادامه به بررسی نقش فاصله افقی و عمودی فلپ تا ایرفویل بر ضریب نیروی برآی ایرفویل پرداخته می شود. نتایج ضریب نیروی برآی به دست آمده نشان می دهد که در حالت افقی، هرچه فلپ به انتهای ایرفویل نزدیکتر باشد ضریب نیروی برآی ایرفویل افزایش بیشتری می یابد. همچنین در حالت عمودی، نزدیک شدن فلپ به ایرفویل باعث ازدیاد ضریب نیروی برآی ایرفویل می گردد. در قسمت بعد به بررسی نقش نسبت فاصله بال به وتر، عقب و جلو بودن ایرفویل ها و تغییر زاویه ایرفویل ها بر نسبت نیروی برآ به نیروی پسای یک هواپیمای دوباله پرداخته می شود. نتایج به دست آمده نشان می دهد نسبت فاصله بال به وتر یک برای هواپیمای دو باله مناسب می باشد. زیرا نسبت های کمتر از یک باعث برهمکنش زیاد میدان های فشار دو ایرفویل و درنتیجه کاهش ضریب نیروی برآ می گردد و نسبت های بزگتر از یک هم، افزایش اتصالات و قطعات متصل کننده دو بال را درپی دارد و باعث افزایش وزن هواپیما می گردد.