پایدارسازی جمعیتی سکونتگاههای روستایی شهرستان مشهد با تاکید بر رویکرد متنوع سازی فعالیتهای اقتصادی
Abstract
رویکرد متنوع سازی فعالیتهای اقتصادی یکی از رویکردهای مورد توجه در توسعه همه جانبه اجتماعات روستایی است، به طوری که وجود تنوع در اقتصاد روستا لازمه دستیابی به توسعه پایدار روستایی عنوان می شود. تحقیق حاضر با هدف تبیین دلایل پایداری/ناپایداری جمعیتی سکونتگاههای روستایی شهرستان مشهد، با استفاده از رویکرد متنوع سازی فعالیتهای اقتصادی صورت گرفته است. روش به کار رفته، پس رویدادی (علی- مقایسه ای) است و بین دو گروه از روستاهای پایدار و ناپایدار جمعیتی فرضیه تحقیق مورد آزمون قرار می گیرد. ابزار اصلی تحقیق، پرسشنامه خانوار و آبادی بوده است. نتایج به دست آمده از 380 خانوار و 41 آبادی نشان می دهد که وجود «تنوع در فعالیتهای اقتصادی» سکونتگاههای روستایی شهرستان مشهد بر «پایداری جمعیتی» اثر مثبتی دارد که عمدتاً ناشی از وجود تنوع در فعالیتهای اقتصادی بخش غیر کشاورزی است. در واقع تنوع در فعالیتهای بخش کشاورزی اثر چندانی در پایداری جمعیتی سکونتگاههای روستایی شهرستان مشهد ندارد که دلیل این امر پدیده خشکسالی و درآمد اندک ناشی از آن می باشد.