اثربخشی آموزش تلفیقی مدیریت زمان وشیوه های مقابله با استرس به شیوه گروهی بر انسجام خانوادگی وکیفیت زندگی کاری
Abstract
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر بخشی آموزش تلفیقی مدیریت زمان و شیوه های مقابله با استرس به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی کاری و انسجام خانوادگی کارکنان می باشد . برای این منظور 30 نفر از کارکنان ستادی شرکت گاز زاگرس جنوبی که بر اساس پرسشنامه کیفیت زندگی کاری (qwl) و انسجام خانوادگی ، در سطح پایینی قرار داشتند، به صورت تصادفی از بین 340 نفر جامعه آماری پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل(15 نفر) جایگزین شدند.ابزار پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگی کاری(qwl) و انسجام خانواده بود. روش پژوهش ،آزمایشی از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل وگمارش تصادفی است.گروه آزمایش ، 8جلسه 90 دقیقه ای، هفته ای یک بار برنامه آموزش تلفیقی مدیریت زمان و شیوه های مقابله با استرس به شیوه گروهی دریافت کردند. ولی گروه کنترل، هیچ آموزشی دریافت نکردند . نتایج بدست آمده از مانکوآ نشان داد که آموزش تلفیقی مدیریت زمان و شیوه های مقابله با استرس به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی کاری بطور معنی داری موثر نمی باشد ولی در بعد توازن بین کار و زندگی که یکی از مولفه های کیفیت زندگی کاری می باشد بطور معنی داری موثر می باشد. همچنین نتایج آنکوا نشان داد که آموزش تلفیقی مدیریت زمان و شیوه های مقابله با استرس به شیوه گروهی بر انسجام خانوادگی بطور معنی داری موثر می باشد. این نتایج بیانگر این مطلب است که آموزش تلفیقی مدیریت زمان و شیوه های مقابله با استرس بر انسجام خانوادگی کارکنان موثر است. همچنین بر اساس نتایج بدست آمده از این پژوهش ، پیشنهاد هایی ارائه شده است. واژگان کلیدی: کیفیت زندگی کاری، انسجام خانوادگی، شیوه های مقابله با استرس، مدیریت زمان،