مقایسه انگیزش پیشرفت کارکنان شاغل به تحصیل با کارکنان غیر شاغل به تحصیل در دانشگاه پیام نور
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
عنوان این پژوهش عبارت است از" مقایسه انگیزش پیشرفت کارکنان شاغل به تحصیل با کارکنان غیر شاغل به تحصیل در دانشگاه پیام نور". همچنین اهداف این پژوهش عبارتند از: مقایس? مسوولیتپذیری، رقابتجویی، سختکوشی و هدفمداری کارکنان شاغل به تحصیل با کارکنان غیر شاغل به تحصیل. فرض اصلی پژوهش عبارت است از: بین انگیزش پیشرفت در کارکنان شاغل به تحصیل در دانشگاه پیام نور با انگیزش پیشرفت کارکنان غیر شاغل به تحصیل در این دانشگاه تفاوت معنیداری وجود دارد. فرضهای جزئی عبارتند از: بین مسوولیتپذیری، رقابتجویی، سختکوشی و هدفمداری کارکنان شاغل به تحصیل کارکنان غیر شاغل به تحصیل تفاوت معنیداری وجود دارد. روش این پژوهش توصیفی به شیوه پیمایشی میباشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه کارمندان رسمی، پیمانی و قراردادی سازمان مرکزی دانشگاه پیام نور در سال 1389 تشکیل میدهند که تعداد آنها 969 میباشد که از این تعداد 423 نفر زن و545 نفرمرد میباشند. حجم نمونه آماری بر اساس جدول مورگان مجموعاً 274 نفر(از هر گروه 137) نفر میباشد که در این پژوهش از هر گروه 150 نفر انتخاب شدند. ابزارجمع آوری اطلاعات نیز، پرسشنام? استاندارد شده رنجبریان (1381) است. روایی آن با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون 84/0 و پایایی آن بر اساس ضریب آلفای کرونباخ مطابق گزارش وی 87/0 می باشد که نشان دهنده پایایی قابل قبول و بالایی میباشد. برای گردآوری اطلاعات در این پژوهش، پرسشنامهها میان کارمندان از هر دو گروه شاغل به تحصیل و غیر شاغل به تحصیل توزیع گردید. نمونهگیری به صورت تصادفی ساده انجام گردید. در این پژوهش جهت تحلیل دادهها از آمارتوصیفی و آمار استنباطی استفاده میشود. متغیرهای سن، جنسیت، سابقه کار، میزان تحصیلات و وضعیت تاهل از متغیرهای شخصی ای هستند که در ارتباط با سایر متغیرها مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور آزمون فرضیهها از آزمونt برای دو جامعه مستقل استفاده شده است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که بین انگیزش پیشرفت، مسوولیتپذیری، رقابتجویی، سختکوشی و هدف مداری کارکنان شاغل به تحصیل در دانشگاه پیام نور با کارکنان غیرشاغل به تحصیل در این دانشگاه تفاوت معنیداری وجود دارد