طراحی برنامه تمرین شبیه ساز شده مسابقات تکواندو برپایه شاخص های ضربان قلب، لاکتات خون و درک فشار کار
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده: گزارشات علمی نشان می دهد، نرخ آسیب های جسمانی در مسابقات تکواندو چشم گیر بوده و مکانیزم غالب در این آسیب ها ناشی از برخورد های فیزیکی در میان مبارزان بوده است. علاوه بر این امکان آسیب دیدگی بویژه در مفاصل زانو و مچ پاافزایش یافته و احتمالا عملکرد آنان از سطح مطلوب فاصله می گیرد، از این رو ضروری دانستیم که برنامه ای هم سطح با فشار فیزیولوژیک مسابقه طراحی شود که ضمن رعایت اصل ویژگی، ورزشکار به جای مبارزه با حریف، تکنیک ها را با "میت" اجرا کند تا بدین وسیله از بروز آسیب دیدگی در زمان پیش فصل( مسابقه تدارکاتی) جلوگیری شود. بعلاوه، این تمرین باید در میکروسیکل های نزدیک به مسابقات اجرا گردد. مواد و روش ها: در این مطالعه 12 تکواندوکار زبده با سابقه تمرینی بیش از 6 سال، با میانگین سن 3±22 سال، با ویژگیهای فیزیکی ( قد 6.58±178.66 سانتی متر، وزن 14.51±69.75 کیلو گرم )شرکت کردند . ابتدا ظرفیت عملی با استفاده از تست درمانده ساز بروس روی تردمیل(ml/min/kg 4.61 ±46.22) و سپس مشخصات آنتروپومتریک (درصد چربی، وزن خالص بدن و حجم عضلات پا)برآورد شدند. سپس میانگین توان بی هوازی به روش میدانیrast (0.1±7.81 وات / کیلو گرم) محاسبه شد. آزمودنی ها در گروه های وزنی تکواندو به سبک المپیک تفکیک شدند و در شرایط مسابقه هم سطح مسابقه واقعی شرکت کردند. پیش از شروع مبارزه، بین هر یک از 3 راند مبارزه و در پایان مسابقه (راند سوم)، ضربان قلب با تله متری پولار، لاکتات خون با لاکتومتر و میزان احساس فشار بوسیله مقیاس 10 رتبه ای بورگ rpe)) اندازگیری شدند. از دوربین فیلم برداری دیجیتال برای تعیین زمان کار به استراحت در هر سه راند مسابقه استفاده شد. در مرحله برنامه شبیه ساز شده با کاهش میزان استراحت بین اجرای تکنیک ها در هر راند، ورزشکاران مهارت ها را هم سطح مسابقه واقعی اما با (میت) اجرا کردند و تغییرات ضربان قلب فعالیت، لاکتات خون و فشار کار در راند سوم اندازه گیری شدند که با شرایط مسابقه(رویاروی با حریف) مقایسه گردید. برای مقایسه داده های آماری در دو وضعیت مسابقه و تمرین طراحی شده از تحلیل واریانس یک سویه با اندازه گیری تکراری استفاده گردید. نتایج: اختلاف معناداری بین تغییرات درصدی ضربان قلب، لاکتات خون (?la)و rpe در شرایط مسابقه و تمرین ویژه بدست نیامد (05/0 p>). نتیجه گیری : تمرین شیبه ساز شده ، فشار فیزیولوژیک هم سطح با مسابقه بر تکواندوکاران وارد می سازد. بنابر این برنامه طراحی شده را می-توان جایگزین مسابقات تدارکاتی در پیش فصل مسابقات که در آن امکان رخداد آسیبهای ورزشی وجود دارد، نمود .
