ارزیابی پتانسیل باکتری‌های پروبیوتیک باسیلوسی بر عملکرد رشد، ترکیب بیوشیمیایی لاشه، پاسخهای ایمنی و فلور میکروبی روده پست لارو میگوی سفید غربی (litopenaeus vannamei)
Abstract
در این مطالعه مخلوط باسیلوس سابتیلیس (bacillus subtilis) و باسیلوس لیچنی فورمیس (bacillus licheniformis) تجاری و بومی استخراج شده از روده فیل ماهی انگشت‌قد بر عملکرد رشد، نرخ بقا، ترکیب لاشه، فاکتورهای همولنف، پارامترهای بیوشیمیایی سرم، مقاومت در برابر شرایط محیطی تنشزا و فلور میکروبی روده پستلارو میگوی سفید غربی (litopenaeus vannamei) مورد استفاده قرار گرفت. میانگین وزن پست لاروها 54/6±50 میلیگرم بود. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی صورت پذیرفت. سه تکرار برای هر یک از تیمارها و گروه شاهد استفاده شد. پستلاروها در تیمارهای t1 و t3 به ترتیب با جیرههای مکمل شده با باسیلوسهای پروبیوتیکی تجاری و بومی در غلظت cfu/g 106×5/1 تغذیه شدند. جیره مکمل شده با مخلوط باسیلوسهای تجاری و بومی در غلظت cfu/g 106×5/1 در تیمار t2 استفاده شد. پستلاروهای میگو در تیمار شاهد با جیره بدون مکملسازی با باسیلوس تغذیه گردیدند. در انتهای دوره آزمایش (60 روز) نتایج نشان داد که لاروهای میگو در تیمار t1 در مقایسه با تیمار شاهد وزن و نرخ بازماندگی بالایی داشتند. بیشترین سطح پروتئین لاشه (98/46 درصد) و پایینترین سطح چربی (40/2 درصد) در تیمار t1 بدست آمد و با تیمار شاهد اختلاف معنیدار داشت (05/0p ). همچنین در تیمارهای آزمایشی، پست لاروها در برابر استرسهای محیطی (دما، شوری و پی اچ) مقاومت بیشتری نسبت به تیمار شاهد نشان دادند (05/0p<). تراکم باسیلوسها در دستگاه گوارش میگوها در تیمارهای آزمایشی نسبت به تیمار شاهد به طور معنیداری افزایش یافت (05/0p<). نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بکارگیری باسیلوسهای پروبیوتیکی موجب بهبود عملکرد رشد، پاسخهای ایمنی و تعدیل فلور میکروبی روده میگوی سفید غربی شده است.