رابطه فرسودگی شغلی با خود کارامدی و گونه های خانواده معلمان
Abstract
پژوهش حاضر با هدف تبیین رایطه فرسودگی شغلی با خودکارآمدی و گونه های خانواده معلمان مقطعه متوسطه به روش توصیفی - همبستگی انجام شد. نمونه آماری در این پژوهش(350) نفر از معلمان سه مقطع متوسطه شهر مرودشت در سال تحصیلی 93-1392 بود که به روش نمونه گیری خوشه ایی چند مرحله ایی تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های فرسودگی شغلی مزلچ و جکسون (1996)، خودکارآمدی شرر و آدامز(1982) و مقیاس سنجش گونه های خانواده سامانی(1386) استفاده گردید. .. در پژوهش حاضر پایایی ابزا پژوهش با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 89/0 ،79/0 و 86/0، محاسبه گردید تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی( ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام) صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد فرسودگی شغلی و ابعاد آن با خودکارآمدی و گونه های خانواده رابطه معکوس و معنادار دارند. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد بین مولفه های فرسودگی شغلی و خودکارآمدی رابطه خطی منفی و معنادار وجود دارد و مولفه های فرسودگی شغلی به طور معنا داری قادر به پیشبینی 30 درصد از تغییرات واریانس خودکارآمدی بودند که خستگی هیجانی بیشترین توان پیش بینی را نشان داد، همچنین مولفه کاهش عملکرد شخصی به تنهایی 11 در صد تغییرات واریانس گونه های خانواده را به صورت منفی تبیین نمود.