برنامه ریزی فضایی یا سازماندهی فضایی روندی برای بهره ور سازی، آرایش منطقی، حفظ تعادل، توازن و هماهنگی بین جمعیت و تأسیسات اقتصادی ایجاد شده در فضای جغرافیایی و جلوگیری از بروز عدم تعادل و بازتاب های تخریبی و منفی در فضای سرزمین است. در این پژوهش 23 شاخص از شاخص های توسعه شهرستان میاندوآب شامل شاخص های اقتصادی- اجتماعی (5 زیر شاخص)، آموزشی- فرهنگی (8 زیر شاخص)، بهداشتی- درمانی (5 زیر شاخص) و شاخ...

در یک تصویر کلی میتوان دو نوع ادبیات، یکی تالیفی یا مکتوب و دیگری ادبیات شفاهی را از یکدیگر تمیز داد. منظور از ادبیات تالیفی یا مکتوب آن نوع ادبیاتی است که پدید آورنده ی معینی، فکر و ذوق خود را مکتوب کرده باشد اما ادبیات شفاهی، که از آن با نام ادبیات عامیانه یا عامه یاد میشود، آفرینش گر معینی ندارد و شکل اصلی حفظ و انتقال آن از نسلی به نسل دیگر به صورت شفاهی و به اصطلاح سینه به سینه بوده است.در...

حمامیان از مهمترین روستاهای بوکان محسوب می شود که به واسطه آثار معماری شاخص از دوره قاجاریه، در مطالعاتباستا نشناسی ایران از جایگاه ممتازی برخوردار است. در دوره مزبور به وسیله خوانین و اربابان محلّی بناهایی شامل مسجد،حوضخانه، آرامگاه و عمارت اربابی پایه گذاری شده است که جهت مطالعه معماری قاجاریه در منطقه ای از ایران تحت عنوانکردستان که تاکنون در محافل علمی کشور ناشناخته مانده، اهمیت ویژه ای دارد...

برنامه ریزی فضایی یا سازماندهی فضایی روندی برای بهره ور سازی، آرایش منطقی، حفظ تعادل، توازن و هماهنگی بین جمعیت و تأسیسات اقتصادی ایجاد شده در فضای جغرافیایی و جلوگیری از بروز عدم تعادل و بازتاب‌های تخریبی و منفی در فضای سرزمین است. در این پژوهش 23 شاخص از شاخص‌های توسعه شهرستان میاندوآب شامل شاخص‌های اقتصادی- اجتماعی (5 زیر شاخص)، آموزشی- فرهنگی (8 زیر شاخص)، بهداشتی- درمانی (5 زیر شاخص) و شاخ...

این پژوهش به توصیف نظام همخوانی گویش مکریانی از زبان کردی در چهارچوب نظریه قاعده بنیاد spe در واج شناسی زایشی می پردازد. این نظریه برای تبیین و توصیف فرایند و پدیده های واجی از قاعده هایی همچون واکرفتگی، نرم شدگی، خیشومی شدگی، همگونی، حذف، درج و غیره استفاده می نماید. گویش مکریانی یکی از گویش های اصیل و باسابقه ی زبان کردی است که نواحی جنوب و غرب استان آذربایجان غربی موسوم به منطقه ی «مکریان» ب...

معماری یا هنر خلق فضا، بخشی از زندگی انسان را شکل می ‏دهد که با محصوریت فضا تعریف شده و به واسطه‏ی خلق و سازماندهی فضا، به مثابه ابزار الزامات گردش سرمایه در فضای جهانی‏شده، زمینه استفاده از فضا را فراهم نموده و قادر است آن را به سلطه ‏ی خود درآورد. از طرفی، فضا دیگر به عنوان یک ساختار عینی، منفعل و بی‏طرف نگریسته نمی ‏شود، گویی ما صرفاً در درون آن جای می‏ گیریم و یا آن را به صورت علمی محاسبه می...