کاربرد تکنیکهای آموزش ابراز وجود در درمان کمرویی و عدم قاطعیت دانشجویان

از بین 50 تن دانشجوی پسر دانشگاه فردوسی مشهد که به دلیل عدم قاطعیت و کمرویی برای شرکت در برنامه درمانی آموزش ابراز وجود مراجعه کرده بودند سی نفر بطور تصادفی انتخاب گردیدند. آنها با استفاده از مصاحبه بالینی ساخت یافته برای بی کفایتی اجتماعی، پرسشنامه ابراز وجود، دستگاه بیوفیدبک ، روش خود درجه بندی و خودنظارتی مورد ارزیابی قرار گرفتند و سپس بطور تصادفی به دو گروه مساوی تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی تحت برنامه درمانی آموزشی ابراز وجود به مدت یک ماه قرار گرفت و گروه کنترل بدون اینکه درمان خاصی را دریافت کند به مدت یک ماه در لیست انتظار باقی ماندند. تکنیکهای مورد استفاده در برنامه مذکور به پنج طبقه تقسیم می شوند: -1 تکنیکهای کسب پاسخ مطلوب شامل دستورالعمل دادن، الگوسازی آشکار و پوشیده و کتاب درمانی. -2 روشهای تولید مجدد پاسخ شامل تمرین رفتاری آشکار و پوشیده -3 تکنیکهای تصفیه پاسخ نظیر مربیگری، خودارزیابی، بازخورد دادن و تقویت -4 روشهای بازسازی شناختی شامل روش عقلانی - عاطفی الیس و تکنیک اصلاح برداشت -5 استراتژیهای انتقال پاسخ شامل تکالیف خانگی و آموزش مهارتهای درک اجتماعی. بررسی و تحلیل داده ها مشخص ساخت که میزان ابراز وجود گروه تجربی و گروه کنترل تفاوت معناداری در سطح 0/01 با هم دارند. در بعد اضطراب و نگرانی گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معناداری به صورت کاهش اضطراب و نگرانی نشان داد و در بعد احتمال پاسخ گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنادار به صورت افزایش احتمال پاسخ داشت . پاسخ هدایت پوست آزمودنیهای گروه تجربی در طی درمان بطور معناداری در سطح 0/01 کاهش یافت . در حالیکه پاسخ مذکور در گروه کنترل تفاوت معناداری را نشان نداد. این پاسخها که به عنوان یک متغیر فیزیولوژیکی مورد سنجش قرار گرفته بودند دلالت بر آن دارند که اضطراب آزمودنیهای گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشته است . همچنین بررسی یافته های اضافی مشخص کرد که نگرش و برداشت آزمودنیهای گروه تجربی دربارهء رفتارهای خود تغییر معناداری در طول درمان داشته است .