بهینه سازی شرایط جوشکاری و عملیات حرارتی فولاد 4130 aisi

تاثیر متغیرهای جوشکاری و عملیات حرارتی بر ریز ساختار و خواص مکانیکی فولاد aisi 4130 از خانواده فولادهای کم آلیاژ عملیات حرارتی پذیر مورد بررسی قرار گرفت . عملیات پیش گرم کردن بر روی تمامی نمونه ها انجام شد و نمونه ها در حالت آنیل شده با روش gtaw و با استفاده از دو نوع سیم جوش er80sg و er100s-6 جوشکاری شدند. در بررسی تاثیر پارامترهای متغیر جوشکاری بر ابعاد گرده جوش و ناحیه haz، مشخص گردید که پارامترهای جوشکاری مورد استفاده در نمونه شماره w3 مناسبترین آنها می باشند. همچنین در بررسی تاثیر پارامترهای جوشکاری بر سختی مناطق جوش و haz مشخص شد که سختی این مناطق با پارامترهای کنترل کننده حرارت ورودی یعنی شدت جریان، ولتاژ و سرعت جوشکاری قابل تغییر است . نتایج نشان داد که با افزایش حرارت ورودی، سختی مناطق جوش و haz کاهش می یابد. در بررسی تاثیر نوع سیم جوش مصرفی بر خواص مکانیکی مشخص شد که نمونه های جوشکاری شده با سیم جوش er100s-6 خواص استحکامی بالاتر و انعطاف پذیری پائین تری نسبت به نمونه های جوشکاری شده با سیم جوش er80sg دارند. همچنین تاثیر عملیات حرارتی پس گرم بر ریزساختار و خواص مکانیکی نمونه های جوشکاری شده بررسی شد. ایجاد یک ریزساختار مارتنزیتی ظریف و یکنواخت در مناطق مختلف نمونه های جوشکاری شده و خذف آستینت باقیمانده تاثیر مهم عملیات حرارتی پس گرم بر ریزساختار میباشد. نتایج حاصله نشان می دهد که انجام عملیات کوئینچ و تمپر پس از جوشکاری باعث افزایش استحکام و سختی نمونه ها و همچنین یکنواخت تر شدن سختی در مناطق مختلف می شود. انجام عملیات نرماله کردن قبل از عملیات حرارتی کوئنچ و تمپر باعث می شود که با حفظ استحکام بالا، چقرمگی نمونه های جوشکاری شده افزایش یابد.