ساخت فریت منگنز-روی به روش متالورژی پودر و بررسی خواص آن

فریت های منگنز -روی گروهی از فریت های اسپینلی نرم هستند که به دلیل داشتن خصوصیات مغناطیسی و الکتریکی مطلوب مانند نفوذپذیری مغناطیسی و مقاومت الکتریکی بالا و تلفات مغناظیسی کم، کاربردهای فراوانی در صنایع الکترونیک و مخابرات پیدا کرده اند. در این تحقیق ساخت و دستیابی به فرآیند بهینه ساخت هسته های فرتی و تاثیر پارامترهای مختلف در تلفات آنها مورد بررسی قرار گرفته است. نقش عواملی چون کنترل اتمسفر کوره در حین تفجوشی نهایی، حداکثر دمایی تفجوشی نهایی و زمان نگهداری در این دما، اندازه دانه های پودر قبل و بعد از تفجوشی نهایی، مواد افزودنی، میزان فشار در مرحله شکل دهی، دمای تفجوشی مقدماتی، ترکیب شیمیایی و تلفات عنصر روی بر روی خواص این هسته ها بررسی شده است. برای بررسی خواص فریتهای تولید شده از آنالیز تفرق اشعه ایکس ‏‎(xrd)‎‏، تصاویر میکروسکوپی ‏‎sem‎‏، اندازه دانه های بعد از تفجوشی نهایی، فاکتور کیفیت، نفوذ پذیری مغناطیسی نسبی، دمای کوره و درصد انقباض خطی نمونه استفاده شده است. نتایج نشان میدهند با کنترل مراحل مختلف فرآیند ساخت، ضمن دستیابی به فرآیند بهینه ساخت، خواص مغناطیسی و الکتریکی این فریت ها به حد قابل قبولی خواهد رسید. نتایج نشان میدهد اکسید مولیبدن ‏‎(moo3)‎‏ به شدت دمای کوری را بالا میبرد و باعث کاهش قابل توجه درصد انقباض نمونه می شود. اکسید بیسموت ‏‎(bi2o3)‎‏ تا یک درصد مشخص دمای کوری را افزایش داده و سپس کاهش می دهد همچنین باعث کاهش قابل توجه درصد انقباض نمونه می شود. اکسید زیرکونیم ‏‎(zro2)‎‏ باعث می شود فرکانس کاری این مواد به مقدار کمی افزایش یابد. اکسیدهای سیلسیم و کلسیم ‏‎(cao+sio2)‎‏ نیز باعث افزایش اندازه دانه ها بعد از تفجوشی نهایی می شوند. شرایط بهینه این فریت ها حداکثر دمای تفجوشی 1200 درجه سانتیگراد و زمان 2-1 ساعت نگهداری در این دما و زمان آسیاب حدود 4 ساعت تعیین گردید.