توزیع ارتفاع و ناهمواری در فیلم های نازک با مقیاس بندی کاردر-پاریزی-ژنگ

در این پایان نامه،تابع توزیعِ ارتفاع و زبریِ سطوح اُلیگومر در رژیم ِ رشد، مورد مطالعه قرار گرفته اند. این سطوح از یک پنجره محدود 128>r>8 بررسی شدند و عدمِ تقارنِ تابع توزیعِ ارتفاع( ) و مقدار کشیدگی ِ تابع توزیعِ ارتفاع نسبت به تابع توزیع گوسی( ) ، به ترتیب و به دست آمد. با وجود اینکه این نتیجه دلیلی است برای اینکه سطوح اُلیگومر با شیب محلی کوچک در مقیاس kpz هستند. ولی همانطور که بررسی کردیم، دیدیم که مقادیرِ و برای سطوحِ رشد یافته با مدلِ بالستیک که شیب محلی بزرگ دارند، در بازه های ذکر شده نیست و ضمناٌ اثراتِ اندازه محدود هم مشاهده شد. ما نتیجه گرفتیم که تابع توزیع زبری نباید برای ادعای وجود یا عدم وجود مقیاس kpz ، به کار برود. از طرف دیگر تابع توزیع زبریِ همین سطوح، یک عدم وابستگی به زمان و اندازه ی پنجره و همچنین روی هم افتادگی ِ بهتری از داده ها را نشان داد. تخمین مقدارِ و ، برای تابع توزیع زبری به ترتیب و به دست آمد. یک دُمِ نمایی هم به دست آمد که به نظر می رسد مشخصه ی سیستم های kpz، در 1+2 بعد باشد. بنابر این این مطالعه نشان داد که تابع توزیع زبری ، بهترین گزینه برای آزمون و پیش بینیِ وجود مقیاس kpz برای این سطوح در رژیم رشد، می باشد.