بررسی اثرات نیتریک اکساید در روند پیری سلول های بنیادین خونساز بر اساس اندازه گیری فعالیت آنزیم تلومراز

تلومرها توالی های خطی انتهای کروموزوم های یوکاریوتی اند که با هر تقسیم سلولی طول آنها کاهش می یابد، اعتقاد بر این است که کوتاه شدن تلومرها، ساعت مولکولی است که منجر به senescence سلولی می گردد. تلومراز یک dna پلیمراز وابسته به rna است که از روند کوتاه شدن تدریجی تلومرها جلوگیری می کند. در سلول های بنیادین خونساز انسان آنزیم تلومراز فعال وجود دارد، با وجود آن طول تلومر با روندی وابسته به سن در این سلول ها کاهش می یابد که بررسی و مطالعه نحوه تنظیم و افزایش و کاهش فعالیت آن مدتهاست که ذهن دانشمندان را در جهت افزایش طول عمر از طریق مکانیسم های وابسته به آنزیم تلومراز و مهار این آنزیم در درمان سلول های سرطانی به خود مشغول کرده است. ما در این مطالعه اثر نیتریک اکساید را در سلول های بنیادین خونساز خون بندناف انسان بررسی کردیم. بدین منظور سلول های بنیادین خونساز از خون بندناف به روش immune magnet coated bead affinity chromatography جداسازی و کشت داده شدند، سلول ها با غلظت های مختلف ال-آرژنین و سدیم نیتروپروساید (به عنوان دهندگان نیتریک اکساید) تیمار و به مدت 120 ساعت انکوبه شدند. سپس محیط رویی سلول ها و سلول ها به طور جداگانه جمع آوری و میزان رشد و تکثیر سلول ها به روش شمارش سلول ها وcell proliferation assay mtt , brduاندازه گیری شد. در محیط رویی سلول ها میزان نیترات و نیترات آزاد شده اندازه گیری شد. سپس میزان فعالیت آنزیم تلومراز را با استفاده از روش assay - trap – pcr بررسی نمودیم. نتایج به دست آمده نشان داد که یک درصد از سلول های تک هسته ای خون بند ناف، سلول های بنیادین خونساز می باشند. میزان نیترات و نیتریت آزاد شده از ال- آرژنین و سدیم نیتروپروساید در محیط کشت سلول، روند افزایشی وابسته به غلظت را نشان داد. با تست mtt در غلظت 5/ 0 و 5 میلی مولار و با تست brdu در غلظت 1 میلی مولار ال-آرژنین تکثیر سلولی افزایش معنی داری نشان داد. در غلظت های 100 و 200 میکرو مولار سدیم نیتروپروساید نیز براساس تست brdu وmtt در تکثیر سلولی افزایش معنی داری دیده شد.فعالیت آنزیم تلومراز در یک میلی مولار ال- آرژنین وصد میکرومولار سدیم نیتروپروساید بیشتر از بقیه تیمارها بود.