بررسی کیفی عوامل موثر بر تعارض درون گروهی در گروههای آموزشی(مورد مطالعه دانشگاه بوعلی همدان)

چکیده بررسی کیفی عوامل موثر بر تعارض درون گروهی در گروه های علمی (مطالعه موردی دانشگاه بوعلی سینای همدان) بوسیله ی جلیل اعتباری هدف تحقیق حاضر بررسی کیفی عوامل موثّر بر تعارض درون گروهی در گروه های آموزشی با استفاده از روش کیفی است. جامعه ی آماری مورد مطالعه در این بررسی أعضای هیأت علمی در دانشگاه بوعلی همدان بوده است. در انجام این پژوهش و پاسخ به مسئله ی تحقیق از تئوری زمینه ای به عنوان یکی از روش های کارآمد در متد کیفی در این تحقیق استفاده شده است. در مجموع 36 مصاحبه ی عمیق با افراد مختلف در گروه های آموزشی با استفاده از روش نمونه گیری نظری صورت گرفت. سوال اساسی تحقیق این است که کدام عوامل و پدیده ها در بروز تعارض در گروه های آموزشی نقش دارند و نحوه ی تأثیرگذاری آنها به چه نحو است. هم چنین سعی کرده ایم به پیامدها و اثرات هر یک از آنها بر مجموعه ی گروه و دانشجویان هم بپردازیم. بررسی مصاحبه ها و تحلیل آنها نشان می دهد که مسئله ی تعارض در گروه های آموزشی یک مسئله ی جدّی و شایان توجّه است. در اکثر گروه های مورد مطالعه شدّت تعارض در سطح بالایی قرار داشت و به زعم اساتید این امر یکی از موانع عمده ی همکاری و انسجام درون گروهی به حساب می آید. مسائل و مشکلات منجر به تعارض را می توان به دو بخش درون گروهی و برون گروهی تقسیم کرد . مواردی از قبیل الگوهای تصمیم گیری چالش برانگیز، تعارض منافع، تبعیض، باندباری و خرده گروه ها، و تفاوت های افراد در زمینه های فرهنگی، سوابق کاری، نگرش های سیاسی و حرفه ای از جمله مسائل درونی موجود در گروه ها هستند. از مشکلات ساختاری و برون گروهی موثّر بر تعارض می توان به عدم شفافیت در آیین نامه های آموزشی، کمبود امکانات، امتیازگرایی در ساختار دانشگاهی و دخالت های مدیریتی از بالا در امور گروه اشاره کرد. ویژگی بارز این تعارض ها پنهانی بودن و انباشتی بودن آنهاست. از پیامدهای اساسی این تعارض ها می توان به کاهش رضایت شغلی و انگیزه، استرس و عدم امنیت و کاهش اعتماد بین فردی، در بین أعضای علمی اشاره کرد. تعارض درون گروهی، گروه های آموزشی، خرده گروه ها، همکاری گروهی.