تاثیر سلنیوم جیره در سطوح متفاوت چربی بر رشد، ترکیب بدن و اکسیداسیون بافت ماهی قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss)

افزایش چربی غذا به منظور رسیدن به حداکثر رشد و تولید کمتر مواد آلاینده می تواند با افزایش میزان اکسیداسیون از کارآیی تولید بکاهد. وجود سلنیوم در غذا به عنوان عنصر کاهنده اکسیداسیون می تواند باعث بهبود عملکرد طبیعی ماهی شود. از این رو هدف اصلی این آزمایش تعیین نیاز سلنیوم ماهی قزل آلای رنگین کمان در غذای حاوی سطوح بالای چربی می باشد. در این تحقیق شش غذای آزمایشی با استفاده از دو سطح چربی (15% و 30%) و سه سطح سلنیوم (0.1، 0.15 و mg kg-10.2) در چهار چوب طرح آنالیز واریانس دو طرفه در قالب فاکتوریل (2×3) ساخته شد. بچه ماهیان قزل آلا با وزن متوسط اولیه 6.99 گرم و به تعداد 25 عدد در 18 تانک 300 لیتری در شش گروه سه تایی برای هفت هفته با جیره های ساخته شده تغذیه شدند. نتایج حاصله نشان داد افزایش چربی از 15 به 30 درصد نتوانست اثری معنی دار بر وزن نهایی و نرخ رشد ویژه بگذارد ولی باعث کاهش معنی دار میزان غذای مصرفی شده است ((p<0.01. افزایش سلنیوم جیره اگرچه بر وزن نهایی اثر نداشته، ولی باعث بهبود سرعت رشد ویژه شده است((p<0.01. معنی دار بودن اثر متقابل بین میزان چربی و سلنیوم جیره نشان دهنده اثرات مثبت سلنیوم بر وزن نهایی، ضریب تبدیل و سرعت رشد ویژه در جیره حاوی 30% چربی می باشد. افزایش سلنیوم افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز را به دنبال داشته است ( (p<0.01 ولی اکسیداسیون با افزایش چربی افزایش و با افزایش سلنیوم کاهش می یابد (.(p<0.01 نتایج همچنین نشان داد که افزایش سلنیوم هنگامی که چربی جیره بالا است سبب افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و کاهش اکسیداسیون بافت می گردد در صورتی که در جیره های با چربی پایین تاثیری در فعالیت آن ها نخواهد گذاشت ((p<0.01. وجود سلنیوم در جیره موجب افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز در عضلات ماهی شده که به دنبال آن کاهش اکسیداسیون بافت و نهایتا کاهش استرس ناشی از اکسیداسیون چربی را به دنبال خواهد داشت که به نوبه خود می تواند سبب بهبود فرآیند رشد شود. از این رو با توجه به کار انجام شده mg kg-1 15/0 سلنیوم در سطوح بالای چربی پیشنهاد می شود. کلمات کلیدی: سلنیوم، چربی، اکسیداسیون، قزل آلای رنگین کمان، اسید چرب، رشد