اثرات افزودن پریمالاک و ویرجینامایسین به جیره بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجه های گوشتی

این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف فرآورده های پروبیوتیک پریمالاک، مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک فرماکتو و آنتی بیوتیک ویرجینامایسین بر عملکرد، مورفولوژی روده، برخی پارامتر های سرم و جمعیت میکروبی ایلئوم جوجه های گوشتی انجام شد. این آزمایش به مدت 49 روز و با استفاده از 360 قطعه جوجه گوشتی یک روزه جنس نر نژاد راس 308 انجام گردید. جیره بر پایه ذرت و سویا به عنوان شاهد در نظر گرفته شد و سایر گروه های آزمایشی شامل جیره پایه به اضافه پریمالاک (به مقدار توصیه شده)، پریمالاک (دو برابر مقدار توصیه شده)، پریمالاک و فرماکتو (به مقدار توصیه شده)، پریمالاک و فرماکتو (دو برابر مقدار توصیه شده پریمالاک و مقدار توصیه شده فرماکتو) و ویرجینامایسین (به مقدار توصیه). نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن سطوح مختلف پروبیوتیک پریمالاک به جیره تأثیر معنی داری (05/0p) غلظت لیپوپروتئین های با چگالی بالا و کاهش تیتر آنتی بادی بر علیه بیماری نیوکاسل گردید. تعداد باکتری های اشیرشیاکلی ایلئوم در سن 16 روزگی تحت تأثیر پریمالاک قرار نگرفت. عرض پرز های ایلئوم و ژژنوم با افزودن پریمالاک به جیره کاهش یافت(05/0>p). افزودن فرماکتو به جیره های دارای سطوح مختلف پریمالاک موجب افزایش مقادیر ضریب تبدیل خوراک دوره سنی 22 تا 42 و 1 تا 49 روزگی گردید، ولی بر سایر پارامتر های عملکردی و اجزای لاشه تأثیری نداشت. افزودن فرماکتو به جیره دارای پریمالاک موجب افزایش معنی دار (05/0>p) طول پرز به عمق کریپت در ژژنوم گردید. افزودن آنتی بیوتیک ویرجینامایسین به جیره فاقد تأثیر معنی دار (05/0p). ویرجینامایسین موجب کاهش (05/0>p) عرض پرز و طول پرز به عمق کریپت در ایلئوم و کاهش عرض پرز های ژژنوم گردید. بطور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که افزودن افزودنی های پریمالاک بصورت انفرادی یا همراه با فراورده پری بیوتیک فرماکتو و همچنین آنتی بیوتیک ویرجینامایسین فاقد تأثیر معنی دار بر بیشتر فراسنجه های اندازه گیری شده بود.