امکان سنجی ایجاد فروشگاه های زنجیره ای در شهر اصفهان`

فروشگاههای زنجیره ای به عنوان یکی از نهادهای مدرن توزیع، حلقه واسط بین فرآیند تولید و مصرف است که از چندین خرده فروشی تحت مالکیت مشترک و متمرکز تشکیل می شود و تمامی شعب آن، فعالیت خود را تحت نظر یک سازمان مرکزی هماهنگ می سازد. چنین فروشگاههایی در راستای حل معضلات سیستم توزیع سنتی در دهه های 90 و 1980 در کشورهای صنعتی مطرح شده، که همانند سایر الگوهای توسعه ای با تأخیر به کشورهای در حال توسعه من جمله ایران منتقل گردیده است. توسعه و گسترش این نوع فروشگاهها در پایتخت ایران با روند رو به رشدی همراه بوده است، اما این روند رشد در کلان شهرهایی همچون اصفهان مشاهده نشده است. لذا این مطالعه به امکان سنجی ایجاد فروشگاههای زنجیره ای در شهر اصفهان و الویت بندی مناطق چهارده گانه این شهر از این منظر پرداخته است. در این راستا، وضعیت هر منطقه به لحاظ مشتریان، تعداد رقبا، بافت شهری، وضعیت حمل و نقل و قیمت تجاری زمین برای فروشگاه های زنجیره ای مورد ارزیابی قرار گرفته و با استفاده از تکنیک تاپسیس رتبه بندی می گردد. پس از به کارگیری تکنیک مذکور، با جمع بندی کلیه متغیرها و معیارهای مورد نظر برای ایجاد فروشگاههای زنجیره ای در این پژوهش مشخص گردیده است که، مناطق پنج، ده، هشت، هفت و شش به ترتیب از اولویت بالاتری نسبت به سایر مناطق برای ایجاد این نوع فروشگاه ها برخوردار هستند. بنابراین منطقه پنج بیشترین قابلیت را برای ایجاد فروشگاههای زنجیره ای خواهد داشت.