بررسی تکرارپذیری شاخصهای سیستم تعادلی بایودکس در ورزشکاران سالم و مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا و سالم در شرایط اعمال تکلیف منفرد و دوگانه همراه با دستکاری اطلاعات بینایی

چکیده هدف: هدف این مطالعه بررسی تکرارپذیری شاخص های سیستم تعادلی بایودکس در ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی و سالم را در شرایط اعمال تکلیف منفرد و دوگانه همراه با دستکاری اطلاعات بینایی بود. روش بررسی: در این مطالعه شاهدی- موردی 14 ورزشکار مبتلا به بی ثباتی عملکردی و 14 ورزشکار سالم به روش جور کردن با گروه سالم بر اساس سن جنس و شاخص توده بدنی و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند و با استفاده از سیستم تعادلی بایودکس مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور اندازه گیری شاخص ها ،آزمون شونده ها یکبار در سطح ثباتی 5 و یکبار در سطح ثباتی 7 ،همراه با آزمون شناختی استروپ و بدون آزمون استروپ مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی تکرارپذیری در طی دو جلسه و با فاصله زمانی 5-3 روز انجام شد.جهت تحلیل داده ها از آزمون تکرارپذیری، آزمون آنالیز واریانس چندطرفه استفاده گردید. یافته ها: تکرارپذیری درون جلسه ای و بین جلسه ای در گروه سالم از 32/0 تا 90/0 و 24/0 تا 90/0 بود و در گروه مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا 30/0 تا 90/0 و 18/0 تا 93/0 بود. نتیجه گیری: این یافته ها نشان دادند که تکرارپذیری شاخص های سیستم تعادلی بایودکس در افراد مبتلا به اختلالات اسکلتی- عضلانی از جمله بی ثباتی عملکردی از سطح قابل قبولی برخوردار است.