بررسی ساخت روایت تصویری قصه های قرآن مجید با تأکید بر قصه سوره کهف

اهمیت پژوهش در داستان های قرآن تا آنجایی است که نگارش، تفسیر و تدوین دربار ه آن از سده های اول اسلامی تاکنون مورد توجه عالمان و مولفان دینی بوده است. ویژگی های هنری قصه های قرآن و نحوه استفاده آن، انواع داستان پردازی و عناصر روایت داستانی چون سبک داستان پردازی، زمان، مکان، شخصیت پردازی، گفتگو، رویداد، تعلیق و ارتباط آنها با یکدیگر در کنار اهداف داستان پردازی و تصویرگری حقایق و معارف دینی از جمله مباحث علمی است که در پژوهش حاضر بررسی شده است. کنکاش در فهم زبان قرآن و استخراج نظریه فراگیر و قابل آزمون بر همه داستان های قرآن دشوارترین کاری است که محقق توانسته است با استعانت از مدد الهی و برکات قرآن به آن به « روایت قرآنی » دست یازد. دوری و نزدیکی دیدگاه های زبان شناسی درباره داستان نیز از نظریه دوری و نزدیکی نظرات انسان درباره انسان، و خداوند درب اره انسان بازمی گردد . تکیه بر نحوه آفرینش، سرشت و نوع خلقت انسان از سوی خالق و تبعیت فهم زبانی و قوانین فردی اجتماعی از آن، هسته مرکزی نظریه فوق خواهد بود. بر این اساس تفاوت اساسی داستان قرآن با دیگر انواع ادبیات در بهره گیری هوشیارانه از عناصر داستان در عین دوری از غلطیدن در اوهام و خیالات داستان بشری، اتصال اهداف و مضامین بلند فطری و طرح داستان و عناصر مهمی چون گفتگو، شخصیت پردازی و...، مانایی و جاودانگی عصری مضامین قرآن، خلق اسلوب های جدید داستان پردازی، فاصله گذاری و پرورش نوعی تخییل هنرمندانه و بالاخره تکرار محتوای داستان در زوایای دید مختلف از اصلی ترین جنبه های روایی قرآن می باشد که به آن پرداخته شده است. ح ساخت