بهینه سازی تخصیص آب سد درودزن با استفاده از الگوریتم ژنتیک در شرایط آب و هوایی مختلف

مدیریت آب بخش کشاورزی بدلیل سهم غالب آن در مصرف، بیشترین تاثیر را در بالا بردن کارایی مصرف در مواقع کم آبی و کاهش خسارات اقتصادی و اجتماعی آن دارد. در مطالعه حاضر، با استفاده از الگوریتم ژنتیک با هدف حداکثر سازی درآمد، الگوی کشت بهینه و برنامه ریزی آب آبیاری اراضی شهرستان مرودشت تحت پوشش سد درودزن (استان فارس) در شرایط آب و هوایی مختلف در دو حالت آبیاری کامل و کم آبیاری تعیین شد. با توجه به سطوح احتمالات مختلف بارندگی، جریان ورودی به سد و تبخیر و تعرق، 4 شرایط آب و هوایی گرم و خشک، نرمال، خشک و مرطوب در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد در کلیه شرایط آب و هوایی سطح زیرکشت و سود در حالت کم آبیاری نسبت به آبیاری کامل افزایش یافته است. همچنین، در شرایط آب و هوایی خشک با توجه به افزایش تبخیر و تعرق و کاهش بارندگی و جریان ورودی به سد، ذخیره آب سد برای آبیاری محصولات در آبیاری کامل برای حداقل سطح زیرکشت کافی نبود و فقط با اعمال کم آبیاری امکان کشت در منطقه بود. در شرایط آب و هوایی گرم و خشک ذخیره آب سد برای آبیاری محصولات منطقه حتی در حالت کم آبیاری کافی نبود. با توجه به یافته ها، جهت استفاده کارا از آب آبیاری اصلاح قیمت آب آبیاری و فراهم کردن شرایط استفاده از تکنولوژی های آب اندوز توصیه می شود.