عنوان: بررسی رابطه بین کیفیت زندگی و خودکارآمدی در بیماران hiv مثبت شهر شیراز

چکیده با توجه به آمار رو به افزایش افراد hiv مثبت در کشور و همچنین تأثیر این بیماری بر روند کیفیت زندگی و خود کارآمدی پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه بین کیفیت زندگی و خودکارآمدی گروه نمونه شامل 165 نفر (125 مرد و 40 زن) از افراد hiv مثبت شهر شیراز به روش نمونه گیری طبقه بندی انتخاب شدند. برای سنجش کیفیت زندگی از پرسشنامه 36sf و همچنین برای سنجش خودکارآمدی از پرسشنامه شرر و آدامز استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون و t گروه های مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین کیفیت زندگی و خودکارآمدی افراد hiv مثبت رابطه مثبت و معنادار در سطح 05/0 وجود دارد، ابعاد محدودیتهای جسمانی، سلامت عمومی، عملکرد اجتماعی و جسمانی با خودکارآمدی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین ابعاد سلامت عمومی و محدویت احساسی در جهت مثبت قدرت پیش بینی خودکارآمدی را در سطح 008/0 و 03/0 دارد. بین زنان و مردان و همچنین بین افراد hiv مثبت و ایدزی در خودکارآمدی تفاوت معنادار وجود ندارد. بین افراد معتاد و غیرمعتاد در خودکارآمدی رابطه معنادار وجود دارد. بین درد جسمی، عملکرد اجتماعی، محدودیتهای احساسی، سلامت روانی و بُعد روانی افراد غیرمعتاد hiv مثبت تفاوت معنادار با افراد معتاد hiv مثبت دارد.عملکرد جسمی، محدودیتهای جسمی، درد جسمی و بُعد جسمانی افراد hiv مثبت تفاوت معنادار با افراد ایدزی دارد. واژه های کلیدی: کیفیت زندگی، خودکارآمدی، hiv مثبت، ایدز، معتاد، غیرمعتاد