تحلیل سیاست های آمایش سرزمینی بر امنیت مناطق بیابانی ونیمه بیابانی مطالعه موردی استان سمنان

سازماندهی سیاسی فضا یا سیاست های آمایش سرزمین از موضوعات مطرح در حوزه مطالعات جغرافیایی سیاسی به شمار می آید .نمود عینی سیاست های آمایش سرزمین استان سمنان را در مناطق کویری آن با اعمال راهبردهای هدفمند به منظور هدایت متوازن دو الگوی امنیت وتوسعه می توان مشاهده کرد .در نوشتار حاضر آزمون فرضیه وجود رابطه بین سیاست های آمایش سرزمین با امنیت از طریق تحلیل یافته های نویسندگان وداده های آماری قابل استناد موردنظر بوده است تحلیل های حاصل از مدل sowt نشان می دهد که سیاست های آمایش سرزمین (سازماندهی سیاسی فضا) در استان سمنان مناسب می باشد و سیاسهای آمایش سرزمینی تدوین شده در استان با افزایش امنیت این استان هم خوانی داشته ومشکلات ساختاری وتنگناهای جغرافیایی استان بر عدم اجرای سیاست های آمایش سرزمینی تاثیرگذار است با توجه به ماتریس sowt چندین مورد از نقاظ ضعف در بعد امنیتی ازجمله ،آب وهوای گرم وخشک در اکثر ایام سال ، کمبود آب شرب وکشاورزی در استان ،تهدید و هجوم کویر ، پیش روی بیابان ،عدم توازن و پراکنش جمعیت در پهنه جنوبی استان همیشه مطرح بوده است که این امر نشان می دهد که مشکلات ساختاری وتنگناهای جغرافیایی بر اجرای سیاست های آمایش سرزمینی تاثیر منفی خواهد گذاشت وبه تبع آن بر امنیت استان تاثیر خواهد گذاشت