عملکرد میخکوبی در پایدارسازی گودهای خاکی به کمک روشهای عددی

میخکوبی خاک یکی از پرکاربردترین روش های پایدارسازی دیواره های گودبرداری های عمیق می باشد که در سال های اخیر در ایران رواج یافته است. با توجه به مجاورت پروژه های شهری با سازه ها و تاسیسات گوناگون، مقدار تغییرشکل های دیواره های گود یکی از معیارهای اصلی بررسی عملکرد سیستم میخکوبی بکار رفته می باشد. از این رو روش های مختلف رفتارنگاری برای بررسی این تغییر شکل ها در حین گودبرداری و همچنین پس از اتمام ساخت دیواره بکار گرفته می شود. به منظور طراحی مناسب سیستم میخکوبی خاک برای کنترل تغییرشکل های دیواره از نرم افزارهای مختلفی استفاده می شود. یکی از نرم افزارهای معمول در این زمینه، نرم افزار المان محدود plaxis می باشد. در این تحقیق سعی شده است که ضمن بررسی تاثیر رویکرد های ممکن مدل سازی دیواره های میخکوبی بر تغییرشکل های نهایی حاصل مدل، روند مدل سازی بهینه تعیین و صحت نتایج این روند مدل سازی بررسی گردیده است. با توجه به گسترش روز افزون استفاده از میخکوبی خاک در شهر تهران، سعی گردیده است سیستم میخکوبی بکار رفته در 5 پروژه میخکوبی اجرا شده در این شهر بوسیله روند مدل سازی بررسی شده مورد تحلیل قرار گرفته و نتایج حاصل از آنها با مقادیر گزارش شده از رفتارنگاری مقایسه گردد. بررسی ها نشان داد بکارگیری روند مدل سازی بررسی شده تغییرشکل های بزرگتری را نسبت به مقادیر حاصل رفتارنگاری این پروژه ها نتیجه می هد. از این رو تلاش گردید که به منظور معادل سازی رفتار سیستم میخکوبی با تغییر پارامترهای خاک تغییرشکل های حاصل از مدل سازی ها به نتایج رفتارنگاری ها نزدیک شوند. تحلیل ها نشان داد که با افزایش همزمان پارامترهای خاک می توان تغییرشکل های حاصل از مدل ها را بر مقادیر واقعی منطبق نمود. بر این اساس حدود تغییرات مورد نیاز پارامترها برای دستیابی به این تغییرشکل-ها برای هر یک از دیواره های مورد مطالعه بررسی و تعیین گردید.