کنترل و بهینه سازی ارتفاع و ضخامت پلیسه در میکرو فرزکاری فولاد ضد زنگ 316

آلیاژهای فولاد ضد زنگ با داشتن خواص منحصر به فرد جزء مواد پر کاربرد در صنایع مختلف و مهم همچون هوا فضا، پزشکی، شیمیایی و نظامی محسوب می شوند، و به دلیل مصرف روز افزون از اهمیت بالایی برخوردار هستند. ماشینکاری فولادهای ضد زنگ نسبت به ماشینکاری دیگر فلزات مانند آلومینیوم و فولاد های کم کربن سخت تر است و در طول عملیات ماشینکاری نوعی رفتار چسبناک از خود نشان می دهند که در نتیجه عمر ابزار کاهش یافته و کیفیت قطعه پایین می آید. علیرغم تحقیقات صورت گرفته متعدد در زمینه ماشینکاری سنتی (فرزکاری، تراشکاری، سنگ زنی و...)، تحقیقات کمی بر میکرو ماشینکاری این آلیاژها به خصوص بررسی رفتار و ابعاد پلیسه انجام شده است. پلیسه به دلیل آسیب هایی که در هنگام جابجایی قطعات ماشینکاری شده وارد می کنند و همین طور به دلیل ایجاد اخلال در عملکرد قطعات مونتاژ شده پدیده ای نامطلوب بوده و نیازمند حذف و یا کاهش ابعاد آن می باشد. هدف کلی این تحقیق بررسی تأثیر پارامترهای فرآیند میکرو فرزکاری بر خروجی های ارتفاع و ضخامت پلیسه فولاد ضد زنگ 316 می باشد. بدین منظور، با انجام یک سری آزمایشات طرح ریزی شده و با تکنیک طراحی آزمایشات سطح پاسخ و استفاده از روش مدل سازی رگرسیونی، ارتباط بین پارامترهای ورودی و متغیرهای خروجی بررسی شده است. در این راستا، ابتدا با استفاده از داده های تجربی و روش مدل سازی رگرسیون، مدل های ریاضی مختلفی برای خروجی ها بر حسب پارامترهای تنظیمی بدست آمده است. سپس با تجزیه و تحلیل و تست های آماری و تجربی، معتبرترین مدل به عنوان مدل رگرسیونی اصلح برای این فرآیند انتخاب شده است. در ادامه با انجام آزمایش های اعتبار سنجی دقت همه مدل ها بررسی شد و مناسب ترین مدل انتخاب گردید. در بخش آخر این تحقیق، با بکار گیری الگوریتم تبرید تدریجی و استفاده از مدل های مناسب انتخاب شده به عنوان تابع هدف، سطوح مناسب پارامترهای ورودی برای بدست آوردن مقادیر بهینه پارامترها و خروجی ها معرفی شده است.