مقایسه ی برهمکنش های الکترون- پوزیترون با برهمکنش های هادرونی و داده های مونت کارلو

در این پایان نامه داده های e^+ e^- را با برهمکنش های هادرونی مقایسه می کنیم.<1-t> که در آن t، تراست است به همراه< p_t > و < ?p ?_l> نسبت به محور تراست برای داده های amy و همچنین برای داده های مونت کارلو (شامل داده های الکترون- پوزیترون و داده های هادرونی) تا انرژی مرکز جرم gev 200 محاسبه شده است. p_t مولفه ی تکانه ی عرضی عمود بر جهت حرکت هادرون ها است و مولفه ی تکانه ی ذرّات در جهت محور جت (تراست) میباشد. مشاهده می شود مقادیر<1-t>،< p_t >و< ?p ?_l>برای داده های amy با مقادیر متناظر برای داده های هادرونی مطابقت دارد. توزیع تراست در انرژی مرکز جرم gev?? برای رویدادهای دو جتی، داده های واقعی الکترون- پوزیترون و داده های هادرونی در tهای بالا با یکدیگر سازگار است،امّا داده های amy در مقادیر پایین t تراکم بیشتری را نسبت به بقیّه ی داده ها از خود نشان می دهد. این احتمالأ از این واقعیت ناشی می شود که احتمال تولید یک کوارک سنگین یا تابش گلوئون برای داده های الکترون- پوزیترون بیشتر است.این تفاوت می تواند ناشی از روشی باشد که انرژی جت تعریف می شود. در حالت کلی تشابهات قابل ملاحظه ای بین این دو نوع رویداد برقرار است. از اینرو نتیجه می گیریم جت هایی که در انواع رویدادهای مختلف مثل پراکندگی سخت (برهمکنش های هادرونی)و رویدادهای الکترون- پوزیترون مشاهده می شوند، از مکانیسم یکسانی برای هادرونی شدن تبعیّت می کنند. یعنی برای تمام آنها هادرونی شدن از طریق پارتون های محبوس (ناحیه ی غیر اختلالی) صورت می گیرد.