بهینه سازی سیستم صف محدود در یک واحد تولیدی

نظریه صف به عنوان یکی از مهمترین مباحث مدل های احتمالی، کاربرد وسیعی در حوزه های مختلف دارد. در این پایان نامه ترکیب مدل های صف با رویکردهای نگهداری و تعمیرات و هم چنین سیاست های کنترلی صف مورد بررسی قرار می گیرد. در کارگاهی با تعدادی ماشین موازی با نرخ خدمت دهی یکسان که در هرلحظه از زمان دچار خرابی می شوند؛ انتخاب مناسب نرخ خروج از کارگاه، اختصاص تعداد مناسب تعمیرکار برای سیستم نگهداری و تعمیرات کارگاه و استفاده ی بهینه از آن ها و در نهایت نحوه ی تعمیر تجهیزات دچار شکست می تواند منجر به بهره برداری بهینه از ظرفیت کارگاه شود. در این میان استفاده از سیاست های کنترلی صف نیز موثر است. تعیین مقدار بهینه ی حد آستانه ی سیاست کنترل ورودی صف علاوه بر موارد یاد شده از جمله متغیرهای مسئله به شمار می آید. در این سیاست به محض رسیدن تعداد مشتریان به ظرفیت سیستم، اجازه ورود جدیدی داده نمی شود تا آن که این تعداد به حد آستانه ی از پیش تعیین شده برسد. پس از آن و با در نظر گرفتن زمان آماده سازی، مجدداً اجازه ورود داده می شود. از آن جا که مدل سازی ریاضی مسئله در قالب دو رویکرد تک هدفه و چندهدفه ماهیتی غیرخطی با درجه ی پیچیدگی بالا پیدا می کند، از الگوریتم های فراابتکاری برای دست یابی به جواب های بهینه ی مسئله استفاده شده است. پیاده سازی الگوریتم های مناسب، مقایسه و تحلیل نتایج آن ها در قالب یک مثال عددی که منجر به برتری روش تبرید موازی برای مسئله ی تک هدفه شده است، از ویژگی های این پایان نامه می باشد.