شناسایی منابع آورد رسوب و برآورد حجم رسوب انتقالی به کمک سنجش از دور و مدل mpsiac (مطالعه موردی : زیرحوضه رکعت)

با توجه به اهمیت رودخانه ها یکی از عمده ترین مسایل، مشکلاتی است که رسوب برای آنها ایجاد می کند. بنابراین مطالعه و شناخت فرسایش خاک و تولید رسوب حوضه های آبخیز جهت حفظ منابع طبیعی، مدیریت و بهره برداری بهینه از منابع آب و خاک امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. این تحقیق در حوضه رکعت که یکی از زیرحوضه های کارون 3 است و در منطقه دهدز واقع شده است، انجام پذیرفته است. امروزه سنجش از دور و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی از سیستمهای پیشرفته مطالعات منابع طبیعی بخصوص در مطالعات فرسایش خاک و رسوبدهی حوضه های آبخیز به شمار می آید. با استفاده از این سیستم ها و نیز روشهای تجربی برآورد رسوب به شناسایی منابع و نیز برآورد رسوب حوضه های آبخیز اقدام می نمایند. به منظور شناسایی منابع و برآورد حجم رسوب حوضه با استفاده از تکنیک های سنجش از دور و gis تعداد 25 واحد هیدرولوژیکی از حوضه استخراج شد. و با توجه به روش تجربی mpsiac و روش epm که رسوب تولید شده را ناشی از عوامل مختلف می دانند، اقدام به محاسبه حجم آورد رسوب و فرسایش حوضه گردید و در نهایت نتایج حاصل از دو مدل مذکور با داده های اندازه گیری شده در ایستگاه هیدرومتری پل شالو که حوضه مورد مطالعه در این تحقیق یکی از زیرحوضه های آن می باشد مقایسه شده است. نتایج حاصل از مدل های تجربی mpsiac و epm مقادیر حجم رسوب حوضه را به ترتیب 47/92464 و 59/145341 تن بر سال برآورد نموده اند این در حالیست که رسوب اندازه-گیری شده در ایستگاه هیدرومتری پل شالو طبق روش usbr، 31/38158 تن بر سال محاسبه شده است. بررسی-ها نشان داده است که این اختلاف ناشی از عوامل مختلفی چون متفاوت بودن شرایط اعمال مدل ها و نیز تجربی صرف بودن این مدل ها می باشد که در محاسبه حجم آورد رسوب مدل های تجربی ایجاد خطا می نمایند.