عکاسی از انرژی های نادیدنی

پژوهش حاضر تحت عنوان عکاسی از انرژیهای نادیدنی در دو بخش عکاسی هاله و عکاسی روح ارائه میگردد. در بخش اول این پژوهش سعی بر آن است که عکاسی هاله چه از نظر سیر تاریخی و چه از نظر چگونگی ثبت عکسها به طور مبسوط مورد بررسی قرار گیرد. به طور کلی عکاسی هاله در زیر مجموعه عکاسی پزشکی می گنجد اما امروزه عکاسانی از سراسر دنیا اقدام به برگزاری نمایشگاه هایی از این نوع عکاسی نموده و بدون در نظر گرفتن تاثیر عکاسی از هاله ی بیماران بر روند درمان فقط و فقط این تصاویر را از منظر زیبایی شناسانه مورد بررسی قرار می دهند چراکه هاله های ثبت شده در این دسته از عکسها نتایج بینظیری را از منظر انتزاعی به دست می دهند. در بخش دوم پژوهش حاضر به موضوع عکاسی روح پرداخته میشود. اهمیت بررسی عکاسی روح از آن جهت است که با توجه به قدمت نخستین عکسهای ثبت شده در این زمینه که به سال 1862 باز میگردد تا کنون تحقیقی در رابطه با این موضوع در ایران صورت نگرفته است. ادغام تصاویر واقعی با تصاویر تقلبی در این ژانر از عکاسی ضرورت پرداختن به این تصاویر را با توجه به ابزارآلات مورد استفاده در آنها ایجاب مینماید. نتایج حاصل شده در این پژوهش عبارتند از: الف: در بخش اول صحت اطلاعات پزشکی استخراج شده از تصاویر هاله انگشتان مورد استفاده قرار میگیرد. این مطلب دگرباره بر جنبه سندیت عکس صحه خواهد گذاشت. ب: در بخش دوم با بررسی کامل عکسهای ثبت شده از روح فقط صحت حدود پنج درصد این عکس ها اثبات میگردد.