مدل سازی ریاضی و شبیه سازی مسئله تعیین اندازه ناوگان کشتی های پشتیبان فراساحل: مورد کاوی منطقه عملیاتی خارک

صنعت تولید نفت و گاز از میادین واقع در دریا، صنعت نفت فراساحل نامیده می شود. حدود 37 درصد از کل نفت دنیا در بخش فراساحل تولید می شود. در ایران، بخش فراساحل سهم 25 درصدی از کل تولید نفت را به خود اختصاص می دهد، بنابراین می توان گفت که صنایع نفت فراساحل نقش مهمی در اقتصاد کشور ایفا می کند. تولید نفت در دریا همواره دشوارتر از تولید نفت در خشکی است. تأسیسات نفتی فراساحل برای تولید مداوم نیاز به پشتیبانی مداوم دارند. پشتیبانی تأسیسات فراساحل، که به عنوان لجستیک بالادستی نفت شناخته می شود، بخش مهمی از هزینه های شرکت های نفتی را تشکیل می دهد. تأمین آب، غذا، تجهیزات و مواد مورد نیاز برای تأسیسات فراساحل، توسط کشتی های پشتیبان فراساحل انجام می شود. هدف از این پژوهش ارائه مدلی است که با در نظر گرفتن کلیه محدودیت های عملیاتی درگیر در فرایند پشتیبانی تأسیسات فراساحل، تعداد و نوع کشتی های مورد نیاز و نحوه تخصیص کشتی ها به مسیرها را، با در نظر گرفتن پنجره های زمانی نرم و تحویل بار به سکو و جمع آوری کانتینرهای برگشتی از روی سکو در کوتاه مدت، تعیین کند. سپس با توجه به نتیجه مدل در بازه های زمانی کوتاه مدت، ترکیب و اندازه بهینه ناوگان در بلندمدت تعیین شده است. علاوه بر مدل ریاضی، مدل شبیه سازی با رویکرد تقاضا محور برای تعیین اندازه بهینه ناوگان کشتی های پشتیبان فراساحل ایجاد شده است. منطقه عملیاتی خارک به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده و از داده های واقعی مربوط به چهار سال گذشته برای حل مدل استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که اندازه و ترکیب بهینه ناوگان در مدل ریاضی و شبیه سازی مشابه یکدیگر به دست می آید.