بررسی اثربخشی روان درمانگری روان پویشی بر کاهش استرس افراد مبتلا به دیابت

چکیده: این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی روان درمانی روان پویشی بر کاهش میزان استرس افراد مبتلا به دیابت انجام پذیرفت. روش پژوهش کاربردی و از نوع شبه تجربی می باشد. با استفاده از روش نمونه گیری داوطلبانه از میان مراجعه کنندگان به کلینیک دیابت بیمارستان آیت الله روحانی بابل، تعداد 30 نفر انتخاب شدند، در محدوده سنی 20 تا 40 سال و دارای مدرک دیپلم و افراد یاد شده در قالب دسته های 10 نفری در سه گروه آزمایشی، کنترل و شبه کنترل به طور تصادفی گمارده شدند. این افراد در ابتدا با آزمون-21 dass جهت اندازه گیری میزان استرس، مورد آزمون قرار گرفته بودند و از میان افرادی که نمره استرس آنها 15 به بالا بود برای شرکت در این آزمون انتخاب شدند. سپس در گروه آزمایش مداخله روان درمانی مبتنی بر رویکرد روان پویشی به مدت 9 جلسه (هر جلسه 45 دقیقه) برای هر یک از اعضای گروه آزمایش اجرا شد. بعد از اتمام این دوره درمان به منظور سنجش میزان تغییر متغییر وابسته (میزان استرس)، مجدد آزمون dass-2 به عنوان پس آزمون در هر دو گروه اجرا شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که گروه آزمایش استرس کمتری دارد p?0.001 f(39/6) , (. بدین ترتیب روان درمانی با رویکرد روان پویشی در گروه آزمایش به طور معنی داری موجب کاهش استرس در مقابله با کسانی که درمان رایج را دریافت نکرده اند) گروه کنترل و شبه کنترل شد. کلید واژه ها: تحلیل کواریانس، شبه کنترل، dass-21