بررسی رشد زبانی در کودک فارسی زبان تا پایان دوره تک واژه

چکیده: کودک در کار زبان آموزی با تکالیف سنگینی روبرو است و بایستی بر تمام سطوح زبان تسلط یابد. به این معنی که نه تنها باید اصوات گفتار را فرا گیرد، بلکه باید یاد بگیرد چگونه با ترکیب آن ها هزاران واژه بسازد و چگونه با ترکیب این واژه ها جمله هایی برای بیان اندیشه هایش بیافریند. شگفت آن که بخش عمده این یادگیری در تمامی فرهنگ ها و تقریبا در همه کودکان ظرف چهار تا پنج سال حاصل می شود. این پژوهش به بررسی رشد زبان کودک فارسی زبان تا پایان دوره تک واژه می پردازد. همچنین مراحل اولیه زبان آموزی از جمله مرحله گریه، بغوبغو، غان و غون، و بیان تک واژه رادر کودکان فارسی زبان مورد بررسی قرار می دهد. روش جمع آوری اطلاعات از طریق مطالعات میدانی وسیع با ضبط صدای کودکان بدو تولد تا 2 سالگی است، اما برای مقایسه با کودکان انگلیسی زبان از مطالعات کتابخانه ای بهره برده شد. این پژوهش زمان تقریبی شروع و اتمام این مراحل را به صورت آماری در کودکان مورد بررسی قرار می دهد. نتایج حاکی از آن است که کودک فارسی زبان تا حدود 45 روزگی درمرحله گریه به سر می برد و از آن به بعد وارد مرحله بغوبغو شده که تا حدود 6 ماهگی ادامه دارد. در این مرحله کودک تلاش می-کند تا با تولید اصوات به نحوی با پیرامون خود ارتباط برقرار کند. در مرحله غان وغون به طور فزاینده-ای صداها را تقلید و تکرار می کند. قبل از یک سالگی کلمات را فرا می گیرد و چند کلمه معنی دار را بیان می کند. از پانزده ماهگی به بعد به سرعت بر تعداد واژه ها افزوده می شود. از این به بعد به موضوع تکلم آگاهی بیشتر پیدا می کند و روز به روز لغات بیشتری فرا می گیرد. اولین کلمه های کودکان بسیار شبیه به هم بوده و در مورد اشخاص، اشیا، و کارهایی است که برای آنها آشناست. کلید واژه: زبان مادری، مراحل رشد زبانی، آواهای زبانی، هجا، تک واژه.