بررسی صوت شناختی دیرش، زیروبمی و نوع منحنی واحدهای آهنگین جملات انگلیسی در فراگیران فارسی زبان

چکیده: هر زبانی از الگوهای آهنگ ویژه ای برخوردار است به طوری که بومیان آن زبان به هنگام صحبت کردن، از این الگوها استفاده می کنند. بدیهی است که فراگیران هر زبانی باید برای یادگیری یک زبان خارجی، الگوهای آهنگ آن زبان را نیز فرا بگیرند، در غیر این صورت جملاتی که به آن زبان تولید می کنند، اصطلاحاً لهجه دار خواهد بود. در تحقیق حاضر، به بررسی هبسته صوتی دیرش، دامنه تغییر زیروبمی و نوع منحنی آهنگ واحدهای صوتی جملات انگلیسی که توسط فراگیران فارسی زبان تولید می شوند پرداخته خواهد شد. این تحقیق از پنج فصل تشکیل می شود. فصل اول مربوط به شرح و بیان مسئله، اهمیت و اهداف تحقیق و نیز معرفی فرضیه های تحقیق می باشد. در فصل دوم، به توصیف مبانی نظری آهنگ و نیز به معرفی برخی رهیافت های صوتی رایج در مطالعه آهنگ پرداخته می شود. فصل سوم شامل برخی مطالعات آهنگین صورت گرفته در چارچوب رهیافت های واجی و صوت شناختی خواهد بود. در فصل چهارم، ابتدا اندازه های همبسته های صوتی مذکور در جملات فرد بومی و فراگیران، تعیین شده و سپس این اندازه ها با یکدیگر مقایسه می شوند. در فصل پنجم به بررسی تحقق اهداف تحقیق و نتیجه گیری پرداخته خواهد شد. همچنین، چارچوب تحقیق حاضر، نظریه افتان- خیزان و پیوستگی است. در ادامه، با توجه به نتایج تحقیق، مشخص شد که فراگیران زبان انگلیسی فارسی زبان، برای بیان پاره گفت های خبری و سوالی انگلیسی، به جز پاره گفت های سوالی حاوی بلی/خیر از میزان اختلاف معناداری از همبسته صوتی دیرش استفاده می کنند. همچنین، در مورد همبسته صوتی زیروبمی، مشخص گردید که میزان اشتباه فراگیران در استفاده از اندازه زیروبمی مناسب، برای جملات خبری منفی و سوالی پرسشواژه ای بیشتر از همین اندازه برای جملات خبری مثبت و سوالی بلی/خیر است. اما، درباره سومین همبسته صوتی تحقیق، این نتیجه حاصل می شود که میزان اشتباهات فراگیران برای انتخاب نوع منحنی مناسب برای جملات سوالی بلی/خیر، بیشتر از جملات سوالی پرسشواژه ای و نیز بیشتر از جملات خبری مثبت و منفی می باشد. واژگان کلیدی: الگوی آهنگ- همبسته صوتی دیرش- دامنه تغییر زیروبمی- نوع منحنی آهنگ- نظریه افتان- خیزان و پیوستگی