تحلیل و شرح برهان وجودی گودل

کورت گودل در فوریه ی ???? با دینا اسکات درباره ی دلیل هستی شناسیک خود به بحث نشست و اسکات در پاییز همان سال روایتیْ تا حدی متفاوت از آن را در دانشگاه پرینستُن ارائه کرد. نظام منطقی دلیل، منطق موجهات مرتبه ی دوم در نظام s5 است، با این همانی و یک اصلِ انتزاع ویژگی ها. به شرط پذیرش نظام منطقی، نتیجه ی گودل، این که ضرورتا موجودی خدای-گونه وجود دارد( )، از مقدمات به دست می آید. سوبل اما نشان داد که علاوه بر قضایای گودل، حداقل هفت قضیه ی دیگر نیز از سیستم قابل استنتاج است. او در قضایای ? تا ? خود برخی از ویژگی های موجود خدای-گونه را نشان داد و بر مبنای قضیه ی ?، با تکیه بر شهود متافیزیکی خود، استدلال کرد که موجود خدای-گونه ی سیستم نمی تواند همان خدایی باشد که دلایل هستی شناسیک به دنبال اثبات آن هستند. علاوه بر این، او در قضایای ? تا ?? خود نیز نشان داد سیستم با مشکلات جدی تری مواجه است؛ یعنی در سیستم می توان ثابت کرد که وجود همه ی موجودات ضروری است، هم چنین سیستم با شکست وجهی مواجه است، یعنی در آن مفاهیمِ وجهیِ ضرورت، امکان و واقعیت یکی هستند. برای حل این مشکل، برخی از محققان تلاش کردند تا با اصلاحاتی در سیستم از استنتاج قضایای سوبل جلوگیری کنند. از جمله، سی. انتونی اندرسون تلاش کرد با ضعیف تر ساختن برخی مقدمات و تغییر برخی از تعاریف، راه بر شکست وجهی ببندد. هرچند تلاش اندرسون موفق بود و با اصلاحات او سیستم دیگر با شکست وجهی مواجه نیست، سیستم او نیز هنوز با برخی از مشکلات مواجه است. در این پژوهش پس از نگاه کوتاهی به تاریخ دلیل هستی شناسیک، تلاش خواهم کرد دلیل هستی شناسیک گودل، انتقادات سوبل و برخی از پاسخ ها بدان، از جمله اصلاحات اندرسون را بیان کنم. واژگان کلیدی: گودل، دلیل هستی شناسیک، موجود خدای-گونه، ویژگی مثبت