تعیین پراکنش مکانی، شدت خسارت و نوع گونه میزبان قارچ های سم اسبی در سری یک جنگل آموزشی و پژوهشی شصت کلاته

چکیده جنگل از نظر شکل ظاهری به صورت اجتماعی از درختان نمایان می گردد ولی تنها درخت تشکیل دهنده ساختمان واقعی جنگل نیست. موجوداتی نظیر قارچ ها نیز از اجزایی از اکوسیستم جنگل محسوب می شود. در این مطالعه هدف بررسی توزیع مکانی قارچ های سم اسبی و همچنین تعیین میزبان ها و شدت خسارت قارچ های سم اسبی به درختان است. آماربرداری قارچ ها با دو ترانکست نواری انجام شد و در محل درختان آلوده قطعات نمونه دایره ای به مساحت 10 آر پیاده گردید و عوامل فیزیوگرافی و برخی از ویژگی های درختان میزبان اندازه گیری شد. برای مدلسازی توزیع مکانی قارچ های سم اسبی از رگرسیون لجستیک استفاده گردید. در این بررسی تعداد 9 گونه قارچ سم اسبی روی 5 گونه درخت در منطقه مورد مطالعه شناسایی شد. fomes fomentarius با 37 درصد فراوان ترین گونه از قارچ های سم اسبی بود و درختان راش و ممرز به ترتیب با 98/50 و 37/31 درصد بیشترین درصد میزبانی را داشتند. قارچ های سم اسبی بر روی درختان افتاده با 76/69 درصد، خشکه دار سرپا 39/25 و درختان زنده 85/4 درصد استقرار دارند، این قارچ ها بیشتر جهت های جنوبی تنه درختان را برای استقرار خود انتخاب می نمایند و عمدتا در روی درختان با طبقات قطری بالا تر از 80 سانتی متر مشاهده شدند. نتایج نشان داد که ارتفاعات بالا تر از 700 متر با 50 درصد، دامنه های با شیب های 30-0 درصد با 5/67 درصد و دامنه غربی با 35 و دامنه شمالی با 30 درصد بیشترین حضور قارچ را به خود اختصاص دادند. با توجه به ضرایب متغیر ها در مدل رگرسیون لجستیک، مشخص شد که متغیّر های ارتفاع از سطح دریا، جهت دامنه، انرژی تابشی خورشید، رطوبت توپوگرافی و شکل زمین اثر مثبت بر حضور قارچ های سم اسبی دارند و متغیّر های شیب و سایه اثر منفی بر حضور قارچ های سم اسبی دارند. بطور کلی ارتفاع از سطح دریا و رطوبت توپوگرافی موٌثرترین عوامل تاٌثیر گذار در تعیین حضور قارچ های سم اسبی هستند.