بررسی تحلیلی نشریه ی تندیس

پژوهش پیش رو به بررسی تحلیل آماری و انتقادی دو هفته نامه ی هنر های تجسمی تندیس پرداخته است .پژوهش به صورت کتابخانه ای و روش انتقادی بوده و از روش تحلیل محتوای توصیفی در بررسی نشریات استفاده شده است .هدف پژوهنده بررسی نوع نقد ها و ترجمه هاو مباحث تاریخی و تئوریک مطرح شده ، بررسی سبک ارائه ی مطالب در نشریه،بررسی کارکرد مطالب نشریه ،بررسی منابع مورد استفاده در مقالات از لحاظ کمی و کیفی می باشد. همچنین پژوهش شامل بررسی توصیفی مطالب نشریه که شامل تمام گزاره های خبری نشریه است می باشد.پژوهنده نشریه را تا شماره ی 200 به چهار دوره تقسیم کرده است وبا مقایسه ی آماری و انتقادی بین دوره های مختلف نشریه به بررسی تغییر رویکرد های نشریه در مسائل مختلفی چون نقاشی ، عکاسی ،گرافیک ، پژوهش هنر و هنر های نوین و رسانه های جدید پرداخته است.نتایج آماری به دست آمده نشان دهنده ی تمرکز نشریه بر نسل اول نقاشی نو گرای ایران در مقایسه با نسل متاخر میباشد.در زمینه های مختلف مطرح شده نیز جنبه ی مقایسه ای در 4دوره ی نشریه مورد توجه بوده است که نشان دهنده ی رویکرد غالب «آگاهی دهنده گی» در زمینه ی کارکرد مطالب ، «نقد توصیفی» در زمینه ی نوع نقد ، «مقاله» در زمینه ی سبک ارائه ی مطالب ، «تالیفی از مطالب ارسالی» در زمینه ی منبع مطالب و «انتقادی» در زمینه ی نوع مطالب بوده است همچنین در زمینه ی مقالات غیر تالیفی گرایش نشریه به ترجمه ی مستقیم بوده است در مقایسه با تالیف و ترجمه ی همزمان .