بررسی های فیلوژنتیک، مورفولوژیک و فیزیولوژیک در نژادگان های چمانواش بلند در راستای ارزیابی تحمل به خشکی

این پژوهش به بررسی روابط فیلوژنتیک جمعیت های جمانواش بلند در ایران و همچنین مقایسه مورفولوژیک و فیزیولوژیک در حالت تنش خشکی آن ها پرداخته است. بدین منظور نمونه های چمانواش بلند از 61 منطقه ایران جمع آوری گردید و 46 نمونه به همراه رقم خارجی به عنوان شاهد برای آزمون های بعدی انتخاب شدند. برای بررسی فیلوژنتیک نمونه ها از 21 نشانگر issr استفاده شد. همچینین نمونه های مورد پژوهش در حالت 25% ظرفیت مزرعه ای قرار گرفتند و ویژگی های درصد زنده مانی، محتوای نسبی آب، نسبت وزن تر به خشک، میزان کلروفیل، میزان پروتئین، میزان پرولین و میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی کاتالاز، پراکسیداز و سوپر اکسید دسموتاز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد شد که ذخایر ژنی و گوناگونی فراوانی برای این گونه از سبزفرش در ایران وجود دارد. گوناگونی ژنتیکی و فیزیولوژیکی در چمانواش بلند نوید کارآیی روش های بهنژادی را در بهبود ویژگی های آن ها می دهد. همچنین نمونه های با فاصله ژنتیکی بالا می توانند در پژوهش های بهنژادی بعدی مورد استفاده قرار گیرند. به طور کلی نتایج نشان داد که رابطه نزدیکی بین پراکنش جغرافیایی، تقسیم بندی فیلوژنتیکی و فیزیولوژیکی در نمونه های چمانواش بلند بومی ایران می توان یافت و نمونه ها به 4 گروه تقسم شدند که عبارتند از: نمونه های جمع آوری شده از ناحیه کرانه ای و پسکرانه ای که از لحاظ تحمل به تنش خشکی حساس ترین گروه بودند. نمونه های جمع آوری شده ناحیه زاگرسی که از نظر تحمل تنش خشکی در گروه متحمل بودند. نمونه های جمع آوری شده از ناحیه آذری که از نظر تحمل تنش خشکی در گروه متحمل بودند. نمونه های جمع آوری شده از ناحیه مرکزی ایران که از نظر تحمل تنش خشکی در گروه نیمه متحمل بودند.