مدیریت موجودی در سیستم های لجستیک قطعات یدکی

طراحی شبکه از مسائل مهم و پایه ای مطرح در زمینه زنجیره تأمین و لجستیک می باشد، زیرا سایر برنامه ریزی ها و مسائل مطرح در این زمینه تحت تأثیر چگونگی پیکربندی کلی شبکه خواهد بود. اهمیت این طراحی در سیستم های لجستیک قطعات یدکی به دلیل قیمت عمدتاً بالای این قطعات، هزینه های بالای از کارافتادگی تجهیزات و لزوم ارائه خدمات سریع به مشتریان، به مراتب بیشتر خواهد بود. بدین دلیل، طراحان شبکه و تصمیم گیران در این زمینه همواره به دنبال مدلی هستند که حداکثر مسائل تأثیرگذار در این زمینه را پوشش داده و بهترین تصمیمات را با در نظر گرفتن آن ها به صورت یکپارچه ممکن سازد. در این تحقیق، یک مدل برنامه-ریزی ریاضی عدد صحیح مختلط ارائه می شود که به صورت همزمان و یکپارچه، مکان یابی تأمین کنندگان، میزان موجودی هر تأمین کننده از هر کدام از قطعات یدکی، تخصیص مشتریان به تأمین کنندگان و روش حمل سفارشات به مشتریان را مورد بررسی قرار داده و بهترین تصمیمات را اتخاذ می نماید. برای حمل سفارشات به مشتریان، سه روش حمل کند، متوسط و سریع امکان پذیر می باشد. علاوه بر این، برای هر یک از تأمین کنندگان یک محدودیت سطح خدمت برقرار است که متضمن برآورده شدن سطح مطلوبی از سطح خدمت زمان محور برای هر یک می باشد. همچنین مدل فوق، این امکان را فراهم می آورد که یک تأمین کننده در شرایط کمبود موجودی از یک قطعه، تقاضای مشتری مربوط به خود را به وسیله یک ارسال اضطراری از انبار مرکزی به آن مشتری برآورده سازد. با توجه به پیچیدگی و حجم بالای حل این مسئله، یک الگوریتم ژنتیک برای حل مدل پیشنهادی به کار گرفته شده است. جهت اجرای مدل پیشنهادی با استفاده از روش مذکور، داده های ورودی مورد نیاز با در نظر گرفتن معیارهای کیفی، به صورت تصادفی ایجاد گردیده است. در نهایت مدل پیشنهادی با استفاده از داده های موجود، در ابعاد کوچک با نرم افزار gams و در ابعاد سه گانه کوچک، متوسط و بزرگ با الگوریتم ژنتیک حل گردیده است.