زنجیره تامین برپایه تحلیل پوششی داده ها

زنجیره تامین از یک شبکه با چندین بخش و رابطه تشکیل شده است. اندازه گیری کارایی زنجیره تامین که فقط ورودی های آغازین و خروجی های نهایی را بررسی می کنند، ناکافی است. زیرا روابط میانی بخش ها را درنظر نمی گیرد. برای اندازه گیری موثر کارایی زنجیره تامین لازم است تا ساختارهای داخلی پیچیده را کاوش کرده و بر ماهیت روابط وابسته به هم، در زنجیره تامین تاکید شود. در این پایان نامه مدل ‎dea‎شبکه ای را برای ارزیابی کارایی زنجیره تامین براساس یک زنجیره تامین کننده - تولیدکننده توسعه می دهیم که می تواند به ساختار پیچیده تر و عمومی ، تعمیم یابد. منطق اصلی آن به این صورت است که برای تولیدات میانی مرتبط به دو بخش، اگر دو بخش متعلق به یک تصمیم گیرنده باشند آنگاه فقط نیاز داریم تا مطمئن شویم که سطح خروجی بخش، کمتر از مقدار ورودی برای بخش بعدی نشود. اگر دو بخش متعلق به تصمیم گیرنده های متفاوت باشند، علاوه بر شرایط بالا، نیاز داریم تا استراتژی تعدیل بهینه را بررسی کرده تا بخش دارای حل پاراتو باشد، درغیراینصورت تعدیل نمی تواند اجرا شود.