اندازه گیری جذب سطحی مخلوط متان و کربن دی اکسید بر روی زئولیت های 5a و 13x

یکی از مهمترین فرایندها در پالایش گاز جداسازی کربن دی اکسید از گاز طبیعی می باشد. یکی از روش های جدید انجام این فرایند استفاده از فرایندهای جداسازی جذب سطحی است. طراحی فرایندهای جداسازی جذب سطحی نیازمند پیش بینی تعادلی دقیق جذب مخلوط ها در محدوده دما و فشار و درصد ترکیب بر اساس داده های آزمایشگاهی می باشد. در این پایان نامه ابتدا اندازه-گیری داده های جذب سطحی برای متان و کربن دی اکسید خالص در دماهای k343،323،303،283،273 و در محدوده فشارهای bar10-0 به روش حجم سنجی بر روی زئولیت های 5a و 13x انجام شده است. در ادامه این آزمایش ها برای مخلوط های مختلف این دو گاز نیز در دماهای k323و303 انجام گردیده است. داده های آزمایشگاهی با استفاده از سه مدل محلول جذب شده ایده آل، مدل محلول فضای خالی و مدل محلول جذب شده واقعی مدلسازی و بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد مدل محلول جذب شده واقعی به دلیل استفاده از داده های آزمایشگاهی مخلوط، پیش بینی بهتری از ترکیب فاز جذب شده ارائه می دهد ولی دقت مدل محلول فضای خالی برای پیش بینی مقدار کل جذب شده بیشتر از دو مدل دیگر است. در انتها نیز مقایسه ای بین زئولیت های 5a و 13x انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد هر دو جاذب گزینش پذیری بالایی برای جداسازی کربن دی اکسید از گاز طبیعی دارند ولی مقدار جذب و همچنین گزینش پذیری زئولیت 13x برای این جداسازی بیشتر از زئولیت 5a می باشد.