کاربرد فیوزهای سازه ای درخطوط لوله ، تحت تغییر شکلهای بزرگ زمین

کشور عزیز ما ایران به علت موقعیت لرزه خیزی و قرار گیری آن بر روی کمربند زلزله در برابر زمین لرزه بسیار آسیب پذیر می باشند. همچنین تعداد زیادی از محدثات قبل از تدوین معیارهای طراحی مقاوم در برابر زلزله ساخته شده اند و متاسفانه همجنان کیفیت ساخت و ساز در برخی موارد در کشورمان در حد مطلوب نمی باشد، از اینرو مباحث بررسی آسیب پذیری و بهسازی لرزه ای از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. از طرف دیگر گسترش آسیب و شدت آن در خطوط لوله در اثر این عوامل بسیار زیاد بوده و معمولا این امکان وجود ندارد که تنها با مقاوم سازی خط لوله مانع وقوع چنین آسیب هایی گردید. بنابراین منطقی به نظر می رسد که خسارت را به تعداد کمی نقاط از پیش تعیین شده هدایت کرد تا اینکه اجازه داد در تعداد زیادی نقطه نامعلوم از سیستم پخش شود. در این تحقیق استفاده از نقاط ضعف اختیاری به عنوان یک فیوز در خطوط لوله مورد بررسی قرار می گیرد. هدف این تحقیق استفاده از یک فیوز ساده برای خطوط لوله و بررسی اثرات قطرلوله، ضخامت لوله، طول فیوز، طول لوله، فاصله فیوز ها و اثرات خاک و کارایی و تاثیر آن در جلوگیری از وقوع آسیب های شدید در سیستم می باشد. ایده اصلی بر اساس اصل تمرکز تنش و کرنش در یک مقطع از پیش تعیین شده است. به همین منظور خصوصیات مکانیکی یک فیوز ساده با استفاده از تحلیل های الاستوپلاستیک به منظور بررسی نحوه عملکرد و میزان کارایی آن بررسی می شود. نتایج عددی نشان می دهند که فیوز پیشنهادی در جلوگیری از وقوع خسارات شدید در سیستم اصلی کاملا موثر و کارا بوده و عملکرد رضایت بخشی دارد.