سنتز و شناسایی پلی یورتان خالص و نانوکامپوزیت های پلی یورتان/دی-اکسیدتیتانیوم و دی اکسیدتیتانیوم اصلاح شده سطحی

در این پژوهش نانوذره های tio2 توسط 4،4- متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات (mdi) اصلاح شده و از نانوذره-های tio2 اصلاح شده ی سطحی در پلی یورتان قطعه ای (spu) به منظور تهیه ی نانوآمیزه ی پلی یورتان/ دی اکسیدتیتانیوم اصلاح شده ی سطحی (spu/tio2-mdi) استفاده کردیم. همچنین mdi به عنوان مونومر برای سنتز spu نیز استفاده شده است. بنابراین سه پارهای ایزوسیانات- انتهایی از پلی تترامتیلن اکسید و mdi تهیه گردید و با استفاده از 1،4- بوتیلن گلیکول (bg) به عنوان زنجیرافزاینده در محل به یکدیگر متصل شده اند. رفتار نوری و حرارتی فیلم نازک شفاف و انعطاف پذیر تهیه شده از پلیمر spu و tio2 اصلاح شده ی سطحی توسط mdi (spu/tio2-mdi) با فیلم تهیه شده از پلیمر spu و نانوذره tio2 واکنش نداده (spu/tio2) و همچنین فیلم spu فاقد نانوذره مقایسه شده است. اصلاح سطحی tio2 توسط mdi دو ماکزیمم جذب کوتاه در طیف uv/vis drs نمونه tio2-mdi در nm 435 و nm 575 نشان می دهد. اگرچه وارد کردن نانوذره در پلیمر فقط 5 درصد وزنی بود، حضور نانوذره های tio2 و tio2-mdi در پلیمر spu سنتز شده به طور ویژه ای آستانه جذب پلیمر در ناحیه ی فرابنفش را افزایش می دهد. مطابق با ترموگرام tga، حدود 35% از گروه های هیدروکسیلی سطح نانوذره به وسیله ی mdi اصلاح شدند. با وجود آن که نانوذره های tio2-mdi یک تخریب حرارتی قابل توجه در دمای بالای °c 350 در مقایسه با نانوذره های tio2 اصلاح نشده نشان دادند، تفاوت ناچیز بین پایداری حرارتی spu فاقد نانوذره، spu/tio2 و spu/tio2-mdi وجود دارد. الگوهای یک مرحله ای تخریب نشان می دهد تخریب حرارتی 80-5 درصد وزنی spu/tio2 و spu/tio2-mdi به ترتیب در بازه ی حرارتی °c 482-355 و °c 471-343 انجام می شود. به علاوه، ترموگرام های dta دو تغییر گرماده برای spu/tio2 و spu/tio2-mdi در بازه ی حرارتی °c 440-330 نشان می دهد.