پژوهشی در تصویر سازی قصص قرآن با تأکید بر قصه های نوح، یوسف و یونس (ع)

هنر اسلامی دارای وجوه مختلفی است. یکی از جلوه های زیبای این هنر، نگارگری است که از قرون اولیه اسلامی آغاز شده و آثار با ارزشی به جا مانده است. این نگاره ها هنگامی به اوج می رسیدند که با مضامین و داستان های قرآنی همراه می شدند. محور اصلی قصه ها در ادبیات فارسی از جمله کتاب «قصص الانبیا»، قصه های قرآنی است که با شرح و بسطی بیشتر نقل شده است. در این پایان نامه تصاویر داستان ها، از قرون اولیه ی اسلام تا پایان دوره ی قاجار گردآوری شده و با استناد به قرآن کریم و تفاسیر و نیز اشعار فارسی و متن «قصص الانبیا» نیشابوری مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است و هم چنین، ضمن مطالعه ی تطبیقی بر روی مضامین داستان و تصاویر ارایه شده از سوی هنرمندان مسلمان نگارگر، در قرون متمادی، تجزیه و تحلیل تصاویر و بیان مفاهیم تصویری قصه های نوح (ع)، یوسف (ع) و یونس(ع) صورت گرفته است. این تحلیل بر پایه ی چگونگی انتخاب بخشی از داستان و قدرت خلاقیت هنرمند درآفرینش هنری با تکیه بر عناصر ساختاری تصویر می باشد. در آغاز ضمن مروری بر هنر نگارگری دینی و جایگاه آن در بخش نگارگری اسلامی به ویژگی های قصه در قرآن و جایگاه این مضامین در اشعار برخی از شاعران پارسی گو، پرداخته شده است. در قسمت دوم، با نگاهی به تعدادی از اشعار شاعران با مضامین همان قصه، به جایگاه این داستان ها در اشعار فارسی و ویژگی های نمادین آن اشاره شده است. سپس قسمت های تصویری قصه از کتاب «قصص الانبیا» استخراج و ابعاد توصیفی خاص نویسنده ی این کتاب، بیان گردیده است. در انتها، ضمن ارایه تحلیل جامعی از تطبیق نمونه های تصویری، به ابعاد زیبایی شناسی و نیز وجوه تجسمی در شکل گیری نقاشی ها پرداخته شده است.